Postanowienie NSA z 16 kwietnia 2014 r., I OZ 288/14

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.I. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 marca 2014 r. o sygn. akt I SA/Wa 1506/13

Sprawa

w sprawie z wniosku M.I. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1506/13 wydanego w sprawie ze skargi M.I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Irena Kamińska przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem ogłoszonym w dniu 18 października 2013 r. oddalił skargę M.I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego.

Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. (data złożenia pisma w Sądzie) skarżący M.I. wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1506/13. W uzasadnieniu wniosku skarżący M.I. wskazał, iż z uwagi na chorobę nie był w stanie terminowo sporządzić wniosku.

Zarządzeniem z dnia 28 listopada 2013 r. o sygn. akt I SA/Wa 1506/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał wnioskodawcę do określenia daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu, czyli nieświadomość obowiązku złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Ponadto wezwano wnioskodawcę do nadesłania dokumentów potwierdzających jego problemy zdrowotne w terminie otwartym do złożenia wniosku o sporządzenie cyt. wyroku. Treść zarządzenia została doręczona wnioskodawcy 9 grudnia 2013 r. (k. 28). Nie wykonał on jednak tego zarządzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 marca 2014 r. o sygn. akt I SA/Wa 1506/13 odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 18 października 2013 r. o sygn. akt I SA/Wa 1506/13.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że wniosek M.I. nie mógł zostać uwzględniony, albowiem skarżący nie wykazał szczegółowo przesłanek wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1506/13. Wnioskodawca co prawda wskazał we wniosku na problemy zdrowotne, które uniemożliwiły mu złożenie wniosku w terminie. Jednakże po wezwaniu Sądu do nadesłania dokumentów potwierdzających problemy zdrowotne w terminie otwartym do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia przedmiotowego wyroku tj. w terminie od 18 października 2013 r. do dnia 25 października 2013 r. – skarżący nie nadesłał żadnych dokumentów potwierdzających problemy zdrowotne, które uniemożliwiłyby mu złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 18 października 2013 r. w terminie otwartym.

Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł M.I., reprezentowany przez swojego pełnomocnika z urzędu.

W zażaleniu zarzucono naruszenie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., do czego miało dojść poprzez błędne uznanie przez Sąd pierwszej instancji, że skarżący nie wykazał szczegółowo przesłanek wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyrok. Jak wskazano, Sąd ten powinien był uwzględnić, ze skarżący jest osobą starszą i schorowaną, legitymującą się orzeczeniem o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym, jak również ma trwałą niezdolność do samodzielnej egzystencji stwierdzoną przez Lekarza Rzeczoznawcę KRUS. Zatem miernik staranności, jaki można wymagać od skarżącego, jest niższy od osób pełnosprawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.".) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny trafnie zauważył, że w orzecznictwie sądów administracyjnych akcentuje się zasadę, iż wnioskujący nie może ograniczać się do ogólnikowego stwierdzenia, że uchybił terminowi, ale musi udowodnić, że zaszły przesłanki, które uniemożliwiły mu dochowanie terminu.

Rację ma skarżący, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powinien był uwzględnić jego stan zdrowotny, wiek, jak również obniżony poziom możliwej staranności w dbaniu o swoje sprawy życiowe. Stosowny obowiązek można implicite wywieść z art. 6 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego dokładnie taki wymiar miało zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2013 r. o sygn. akt I SA/Wa 1506/13, którym ten Sąd wezwał wnioskodawcę do określenia daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu, czyli nieświadomość obowiązku złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Ponadto wezwano wnioskodawcę do nadesłania dokumentów potwierdzających jego problemy zdrowotne w terminie otwartym do złożenia wniosku o sporządzenie cyt. wyroku. Treść zarządzenia została doręczona wnioskodawcy 9 grudnia 2013 r. (k. 28). Nie wykonał on jednak tego zarządzenia. W takiej sytuacji trudno uznać, aby Sąd pierwszej instancji posiadał materiał pozwalający stwierdzić istnienie przesłanek do przywrócenia terminu na wniesienie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Nie mógł bowiem jednoznacznie ustalić tego, czy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wniesione zostało do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), jak też uznać, że uprawdopodobniono okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Z tych względów Sąd pierwszej instancji był uprawniony do odmówienia przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Trudno wszak oczekiwać, aby Sąd ponawiał swoje wezwanie do nadesłania wskazanych dokumentów, gdyż to strona powinna w pierwszej kolejności wykazywać zainteresowanie swoimi interesami, co jest elementem kontradyktoryjności postępowania sądowoadministracyjnego. Samo zaś stwierdzenie, że "z przyczyny choroby nie byłem w stanie terminowo sporządzić wniosku" – nie poparte dowodami – nie stanowi wystarczającego uprawdopodobnienia, o którym mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.