Postanowienie NSA z 8 maja 2012 r., I OZ 289/12

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 8 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 stycznia 2012 r., sygn. akt III SA/Po 74/12 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdem postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Ewa Dzbeńska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 74/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu wniosku M. P., odmówił wstrzymania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdem.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, iż we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji M. P. nie zawarł jakiegokolwiek uzasadnienia wskazującego na istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Strona skarżąca, poza zarzutami odnoszącymi się bezpośrednio do zaskarżonej decyzji nie zawarła żadnych twierdzeń odnoszących się wprost do wniosku i przemawiających za jego uwzględnieniem. Skarżący nie powołał się na konkretne zdarzenia, które świadczyłyby o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji byłoby zasadne.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skoro strona skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, to nie można przyjąć twierdzenia, że wykonanie decyzji spowodowałoby taką szkodę, a co więcej "znaczną szkodę". Strona nie podniosła również argumentów przemawiających za tym, że wykonanie decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył M. P., domagając się jego uchylenia.

W uzasadnieniu wnoszący zażalenie zarzucił organom administracji publicznej oraz Sądowi I instancji, iż pomimo licznych wniosków i wbrew obowiązkowi prawnemu nie doręczyli mu wniosku Prokuratora Rejonowego w Jarocinie, na podstawie którego wszczęto postępowanie administracyjne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 omawianego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż skarżący nie wykazał, że zaskarżona decyzja w razie jej wykonania spowodowałaby skutki o jakich mowa w powołanym wyżej art. 61 § 3 P.p.s.a. Jak trafnie bowiem zauważył Sąd I instancji skarżący w żaden sposób nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania. W szczególności skarżący nie wskazał w jaki sposób zaskarżona decyzja w razie jej wykonania mogłaby wyrządzić mu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Powyższe nie wynika również z uzasadnienia zażalenia.

Odnosząc się natomiast do zarzutu niedoręczenia przez Sąd I instancji, wniosku Prokuratora Rejonowego w Jarocinie, na podstawie którego wszczęto postępowanie administracyjne w sprawie należy podnieść, iż skarżący na etapie postępowania sądowoadministracyjnego ma możliwość zapoznania się z zawartością akt sprawy. Uprawnienie to wynika bezpośrednio z art. 12a § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym akta sprawy udostępnia się stronom postępowania, które mają prawo je przeglądać i otrzymywać odpisy, kopie lub wyciągi z tych akt.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.