Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 3 grudnia 2019 r., sygn. akt IV SA/Po 886/19, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę R. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] sierpnia 2019 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wykreślenia z rejestru gruntów i ujawnienia w rejestrze gruntów, przyjmując, że skarżący, mimo wezwania nie usunął jej braku fiskalnego oraz braków formalnych, polegających na braku jednego egzemplarza odpisu skargi oraz niepodaniu numeru PESEL.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie mogło zostać uwzględnione.
W świetle art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) zwanej dalej: P.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Z kolei, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a nadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Stosownie zaś do art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi (przez podanie numeru PESEL skarżącego oraz nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego) wraz z prawidłowym pouczeniem o skutkach nieusunięcia ww. braków zostało doręczone w dniu 21 października 2019 r. Z akt sprawy wynika jednocześnie, że wskazane braki nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Powyższe okoliczności uprawniały Sąd I instancji do odrzucenia wniesionej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Niezależnie od powyższego w stosunku do przedmiotowej skargi zaszła i inna, samodzielna przesłanka do jej odrzucenia, w postaci nieuiszczenia wpisu od skargi. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3).
W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 7 października 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd Wojewódzki dopełnił obowiązku pouczenia skarżącego o sposobie uiszczenia wpisu oraz o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania. Zarządzenie to zostało doręczone w dniu 21 października 2019 r., jednak w zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wpisu od skargi, co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.
Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji