Postanowienie NSA z 16 kwietnia 2014 r., I OZ 294/14

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 3 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 857/12 oddalające wniosek o wyłączenie protokolanta Małgorzaty Płocharskiej – Małys od udziału w rozpoznaniu

Sprawa

sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] w S. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Jolanta Rudnicka przewodniczący

Uzasadnienie

Pismem z dnia 5 września 2013 r. R. S. złożył wniosek o wyłączenie protokolanta Małgorzaty Płocharskiej-Małys od udziału w rozpoznaniu sprawy z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.

W uzasadnieniu wniosku jako podstawę wyłączenia skarżący wskazał na oświadczenie złożone przez ww. protokolanta w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 277/10 nr karty 116, w którym to – jak podał - poświadczono nieprawdę, że protokół z rozprawy z dnia 2 lutego 2011 r. został sporządzony zgodnie z przebiegiem rozprawy oraz to, że skarżący odmówił dobrowolnego opuszczenia sali.

W dniu 6 września 2013 r. Małgorzata Płocharska-Małys złożyła do akt sprawy oświadczenie, że ze skarżącym nie pozostaje w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym, a kontakty ze skarżącym mają charakter wyłącznie służbowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 3 lutego 2013 r. oddalił wniosek o wyłączenie wskazanego protokolanta.

Powołując się na treść art. 18 i 19 w zw. z art. 24 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd uznał, że żądanie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie istnieją przyczyny, o których mowa w art. 18 p.p.s.a. jak i okoliczności wskazane w art. 19 p.p.s.a.

Sąd podniósł, że z oświadczenia z dnia 6 września 2013 r. złożonego przez Małgorzatę Płocharską-Małys wynika, iż ze skarżącym nie łączy ją żaden stosunek prawny i osobisty, mogący wywoływać wątpliwości co do jej bezstronności. Skarżący w żaden sposób nie podważył tego oświadczenia jak i nie wskazał żadnych okoliczności, które stanowiłyby przesłankę wyłączenia protokolanta.

Sąd uznał, że podejmowanie przez Małgorzatę Płocharską - Małys określonych czynności w innych sprawach, w których skarżący był stroną, nie wskazuje na uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w niniejszej sprawie. Również podnoszony przez skarżącego fakt złożenia przez protokolanta w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 277/10 oświadczenia, w żaden sposób nie dowodzi istnienia jakiegokolwiek negatywnego stosunku do skarżącego. Przeświadczenie skarżącego o niezgodności z rzeczywistością tego oświadczenia nie stanowi przyczyny, która obiektywnie mogłaby spowodować utratę zaufania co do bezstronności protokolanta, zaś sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie nie bada prawidłowości czynności podejmowanych przez pracownika sądu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R. S., podtrzymując dotychczasowe stanowisko w zakresie przyczyn wyłączenia protokolanta.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne.

Stosownie do treści art. 24 § 1 p.p.s.a., przepisy o wyłączeniu sędziego mają odpowiednie zastosowanie do wyłączenia protokolanta. Zatem istnienie podstaw do wyłączenia protokolanta należy oceniać przez pryzmat przesłanek o których mowa w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. I tak wyłączenie protokolanta od czynności urzędowych w sprawie może nastąpić z mocy samej ustawy (art. 18 p.p.s.a.), bądź też na wniosek strony lub żądanie protokolanta (art. 19 p.p.s.a.). W pierwszym ze wskazanych przypadków przyczyny wyłączenia zostały enumeratywnie wymienione, a zatem tworzą one katalog zamknięty, co wyłącza możliwość stosowania wykładni rozszerzającej. Natomiast na wniosek strony (bądź na żądanie protokolanta) sąd wyłącza protokolanta, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie. Zasadność wniosku o wyłączenie zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób wykonywania czynności urzędowych przez protokolanta. Przy czym stosownie do treści art. 20 powołanej ustawy, to strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać oraz uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Postanowienie w przedmiocie wyłączenia protokolanta, zgodnie z treścią art. 22 § 2 p.p.s.a., poprzedza złożenie przez niego wyjaśnień.

Przechodząc do oceny zasadności zaskarżonego postanowienia, w pierwszej kolejności podnieść należy, że z oświadczenia złożonego przez protokolanta objętego wnioskiem o wyłączenie wynika, iż nie zachodzą żadne okoliczności, które mogłyby uzasadniać jego wyłączenie, o których mowa w art. 18 i 19 p.p.s.a. Ponadto należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, że wskazane we wniosku okoliczności nie podważają treści złożonego oświadczenia i jednocześnie nie uzasadniają wyłączenie protokolanta. O wyłączeniu protokolanta od udziału w czynnościach urzędowych w rozpoznawanej sprawie nie może bowiem decydować subiektywne przekonanie strony, że oświadczenie złożone przez niego w innej sprawie dotyczące przebiegu rozprawy jest nieprawdziwe. Tego rodzaju okoliczności nie stwarzają uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności protokolanta w niniejszej sprawie. Nie stanowią też żadnej z przesłanek wymienionych w art. 18 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, skoro nie można stwierdzić aby zachodziły uzasadnione wątpliwości co do bezstronności wskazanego protokolanta, uznać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zasadnie oddalił wniosek w tym przedmiocie.

W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.