Postanowienie NSA z 8 maja 2012 r., I OZ 295/12

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 8 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt IV SA/Gl 31/11 o odrzuceniu skargi kasacyjnej

Sprawa

w sprawie ze skargi P. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Ewa Dzbeńska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt IV SA/Gl 31/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną P. P. od wyroku tego Sądu z dnia 10 listopada 2011 r.

W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, iż odpis wyroku wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu w dniu 14 grudnia 2011 r.

Pismem z dnia 13 stycznia 2012 r. zatytułowanym "skarga kasacyjna" P. P. zaskarżył powyższy wyrok w całości.

Ponadto w sprawie ustanowiono dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, który w dniu 13 marca 2012 r. wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 10 listopada 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucając skargę kasacyjną wniesioną przez pełnomocnika z urzędu stwierdził, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej, liczony od dnia doręczenia skarżącemu wyroku, tj. od dnia 14 grudnia 2011r., upłynął w dniu 13 stycznia 2012 r. Skarga kasacyjna została natomiast wniesiona w dniu 13 marca 2012 r., a zatem po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Wskazano przy tym, że pełnomocnik skarżącego wnosząc skargę kasacyjną, nie złożył jednocześnie wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P. P., domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach oraz zasądzenia kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Wnoszący zażalenie zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." polegające na jego błędnym zastosowaniu, w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

W uzasadnieniu wskazano, że skarżący wnosząc osobiście skargę kasacyjną zachował 30 – dniowy termin do jej wniesienia.

Ponadto zwrócono uwagę, że 31 stycznia 2012 r. ustanowiono dla skarżącego pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik dowiedział się o tym fakcie 22 lutego 2012 r. i w związku z powyższym od tego dnia biegnie termin do wniesienia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 177 § 1 P.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Przepis ten jest jednoznaczny i nie pozostawia wątpliwości, co do początku biegu trzydziestodniowego terminu, czy też możliwości jego przesunięcia z uwagi na toczące się w sprawie postępowanie wpadkowe o przyznanie prawa pomocy obejmujące ustanowienie pełnomocnika. Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej po upływie trzydziestodniowego terminu jest możliwe wyłącznie, jeżeli zostanie przywrócony termin do dokonania tej czynności. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie przewidują wstrzymania biegu terminów ustawowych. Tak więc również postępowanie w przedmiocie prawa pomocy nie może stanowić i nie stanowi podstawy do wstrzymania lub wydłużenia biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 2008 r., sygn. akt I GZ 202/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Niemniej jednak okoliczności związane z wyznaczeniem fachowego pełnomocnika mogą mieć wpływ na zasadność wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej.

Z tych też względów stwierdzić należy, że złożenie w dniu 13 marca 2012 r. skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach nastąpiło z uchybieniem terminu określonego w art. 177 § 1 P.p.s.a. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, iż odpis wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 14 grudnia 2011 r. Zasadnie zatem Sąd I instancji odrzucił spóźnioną skargę kasacyjną.

Odnosząc się do argumentów podniesionych w zażaleniu, że skarżący wnosząc osobiście skargę kasacyjną zachował 30 – dniowy termin do jej wniesienia należy zwrócić uwagę, że sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przez osobę pozbawioną zdolności postulacyjnej (art. 175 § 1 P.p.s.a.) jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł w postanowieniu o przyznaniu pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia, gdyż przepisy art. 209 i 210 P.p.s.a. mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami. Wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 P.p.s.a.), przyznawane jest natomiast przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w art. 258 – 261 P.p.s.a.