Postanowienie NSA z 21 lipca 2023 r., I OZ 296/23

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 21 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 931/22 o odrzuceniu skargi J.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 31 grudnia 2021 r., nr KOC/7386/Op/21 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania postanawia:

Skład

sędzia NSA Mariola Kowalska przewodniczący

Sentencja

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 31 grudnia 2021 r., nr KOC/7386/Op/21 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie odmówiło przywrócenia J.G. (dalej "skarżący") terminu do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 24 sierpnia 2021 r., nr OPS.5102.3735.01730.2021, odmawiającej przyznania pomocy finansowej na "systematyczne i regularne opłacanie rachunków za czynsz".

Postanowienie powyższe zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 stycznia 2022 r.

Pismem z 17 marca 2022 r. J.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 31 grudnia 2021 r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie wniosło o jej oddalenie.

Postanowieniem z dnia 7 marca 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 931/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej "P.p.s.a."), odrzucił przedmiotową skargę. W motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że jak wynika z przekazanych sądowi akt sprawy, doręczenie zaskarżonego postanowienia nastąpiło skarżącemu w dniu 24 stycznia 2022 r. Tym samym, ostatnim dniem na złożenie skargi był dzień 23 lutego 2022 r. Skarżący natomiast złożył skargę w dniu 17 marca 2022 r., a zatem z uchybieniem terminu wynikającego z art. 53 § 1 P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę, ponieważ została ona wniesiona po terminie wynikającym z art. 53 § 1 P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jeżeli zaś skarga została złożona po tym terminie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. podlega odrzuceniu. Zauważyć należy, że wobec tego, że przepisy jasno i kategorycznie określają w jakim terminie wnosi się skargę do sądu i jakie są konsekwencje przekroczenia tego terminu, sąd nie ma w tym względzie żadnego pola do własnej oceny, czy wydania decyzji uznaniowej, gdyż związany jest stanowczym brzmieniem przepisów prawa (zob. postanowienie NSA z dnia 6 września 2017 r., sygn. akt II GZ 638/17).

Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że doręczenie zaskarżonego postanowienia nastąpiło skarżącemu w dniu 24 stycznia 2022 r. Zatem termin do wniesienia skargi upływał z dniem 23 lutego 2022 r. Natomiast skarga w niniejszej sprawie została wniesiona przez skarżącego w dniu 17 marca 2022 r., a zatem z uchybieniem terminu wynikającego z art. 53 § 1 P.p.s.a. Z tych też względów, wydane przez Sąd I instancji rozstrzygnięcie o odrzuceniu skargi skarżącego w niniejszej sprawie, uznać należy za prawidłowe.

W konsekwencji zażalenie na powołane na wstępie postanowienie Sądu I instancji z dnia 7 marca 2023 r., nie mogło odnieść zamierzonego skutku.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.