Postanowienie NSA z 18 stycznia 2013 r., I OZ 3/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 18 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Prezydenta Miasta G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 1691/12 odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] oraz decyzji Wojewody P. z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...]

Sprawa

w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta G. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody P. z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...]

Skład

Sędzia NSA Anna Lech przewodniczący

Uzasadnienie

Prezydent Miasta G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody P. z dnia 28 lutego 2012 r., nr [...], którą ustalono odszkodowanie w kwocie 4 984 660,80 zł za prawo własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr 88/5 o pow. 0,9160 ha, położonej w gminie M. G., obręb [...], powiat M. G., na rzecz Gminy Miasta G. oraz zobowiązano Prezydenta Miasta G., jako zarządcę drogi, do zapłaty ww. odszkodowania.

W złożonej skardze Prezydent wniósł między innymi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wojewody P. z dnia 28 lutego 2012 r., z uwagi na fakt, że wydana decyzja organu pierwszej instancji opiewa na znaczną kwotę, zatem zachodzi realne niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dodał, że w sprawie zachodzi ryzyko, że do wypłaty odszkodowania zobowiązany został niewłaściwy podmiot. Konieczne jest zatem wstrzymanie wykonania obu decyzji do czasu usunięcia stanu niepewności, poprzez orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 1691/12, odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji wskazując, że odszkodowanie jest świadczeniem pieniężnym, które może zostać w każdym czasie zwrócone i wyegzekwowane, przez co będzie możliwe przywrócenie stanu poprzedniego przez jego zwrot.

W odniesieniu do zarzutu strony dotyczącego ryzyka, że do wypłaty odszkodowania zobowiązany został nieprawidłowy podmiot, Sąd stwierdził, że stanowi on zarzut odnoszący się bezpośrednio do zaskarżonej decyzji. Jego rozpoznanie nastąpi na rozprawie, a odnoszenie się do niego na obecnym etapie postępowania Sąd uznał za przedwczesne.

Wobec tego Sąd pierwszej instancji uznał, że nie wykazano, aby w sprawie zachodziły przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270).

Na to postanowienie zażalenie złożył Prezydent Miasta G. podnosząc, że aby wykonać decyzję, musiałaby dokonać przelewu znacznej kwoty na rachunek Skarbu Państwa, co rodzi konieczność ponoszenia prowizji bankowej oraz obowiązek zapłaty na rzecz organów podatku VAT. Zdaniem skarżącego w takiej sytuacji bardzo trudne byłoby odzyskanie zapłaconego podatku, jak również w zasadzie nie do odwrócenia byłyby skutki pobranej prowizji za przelew.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji wskazanego przepisu wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, to jest przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Jak przyjęto w judykaturze, sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, bowiem samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 ustawy nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia.

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 sierpnia 2006 r., I OZ 1144/06, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Naczelny Sąd Administracyjny podzielił argumenty zawarte w uzasadnieniu zażalenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji może wywołać znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.

Wobec tego, w tej sytuacji wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji ma usprawiedliwione podstawy, wykazano bowiem, że zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.