Postanowienie NSA z 22 stycznia 2016 r., I OZ 3/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 22 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 października 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 1068/15 o odrzuceniu skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi W. R. na akt Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmniejszenia liczby punktów karnych postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Monika Nowicka przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 7 października 2015 r. (sygn. akt III SA/Kr 1068/15) odrzucił skargę W. R. na akt Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy zmniejszenia liczby punktów karnych.

Powyższe postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:

W. R., pismem z dnia 7 stycznia 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na wyżej wymieniony akt [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia [...] grudnia 2013 r., a która to skarga, prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 239/14, została odrzucona z uwagi na nie poprzedzenie jej wniesieniem wezwania do usunięcia naruszenia prawa, skierowanym do organu w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć się o wydaniu ww. aktu.

W dniu 27 sierpnia 2014 r. W. R. ponownie zaskarżył opisany na wstępie akt, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, zawartego w piśmie z dnia 29 maja 2014 r.

Postanowieniem z dnia [...] października 2014 r., nr [...]., Komendant Wojewódzki Policji odmówił przywrócenia terminu do dokonania powyższej czynności. Prawomocnym postanowieniem z dnia 18 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 2028/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił - jako niedopuszczalną - skargę wniesioną przez W. R. na to postanowienie.

Odrzucając obecnie skargę na akt Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] grudnia 2013 r. - na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a." - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że została ona wniesiona po upływie sześćdziesięciodniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. Skarga została bowiem wniesiona w dniu 27 sierpnia 2014 r., zaś wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa nastąpiło w dniu 30 maja 2014 r.

W zażaleniu złożonym na powyższe postanowienie W. R. zarzucił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie naruszenie:

• art. 52 § 3 p.p.s.a. poprzez nie przyjęcie, że ewentualne uchybienie terminu do wezwania na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa nastąpiło bez winy skarżącego i nie rozpoznaniu skargi,
• art. 53 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 52 § 3 p.p.s.a. poprzez pominięcie faktu merytorycznego odniesienia się przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w piśmie z dnia 16.07.2014 r. (doręczonego skarżącemu w dniu 29.07.2014 r.) do wezwania z dnia 29.05.2014 r. do usunięcia naruszenia prawa, co winno skutkować przyjęciem, że skarga z dnia 20.08.2014 r. (data wpływu do Sądu 27.08.2014 r.) była złożona w terminie w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa,
• art. 7 k.p.a. oraz art. 8 k.p.a. poprzez uchybienie zasadzie pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz poprzez uchybienie obowiązkowi stania na straży praworządności i podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.

Odpowiedź na zażalenie nie została wniesiona.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, choć stanowisko Sądu I instancji w zakresie podstawy odrzucenia skargi należało uznać za nieprawidłowe.

Kluczowym dla oceny dopuszczalności wniesionej w niniejszym przypadku skargi nie było bowiem zagadnienie, czy skarżący złożył skargę w terminie, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a., lecz w dalszym ciągu fakt, że owa skarga nie została poprzedzona prawidłowo wniesionym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.

Zgodnie bowiem z art. 52 § 3 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), który - z uwagi na zainicjowanie niniejszego postępowania przed dniem 15 sierpnia 2015 r. – odnajdował w tym przypadku zastosowanie, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

W sytuacji zatem, gdy skarżący otrzymał akt Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] grudnia 2013 r. przed dniem [...] stycznia 2014 r. (w tym dniu bowiem po raz pierwszy wniósł na ten akt skargę), zaś prawidłowo sporządzone wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, datowane na dzień 29 maja 2014 r. złożył dopiero w dniu 11 lipca 2014 r., a organ prawomocnym postanowieniem z dnia [...] października 2014 r., odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do dokonania tej czynności, należało uznać, iż w dalszym ciągu skarżący nie dopełnił wynikającego z art. 52 § 3 p.p.s.a. obowiązku we wskazanym w tym przepisie terminie, co musiało skutkować odrzuceniem wniesionej przez niego skargi.

Należy zatem uznać, że okoliczność dotycząca złożenia skargi w terminie, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. miała - w świetle powyższego - charakter wtórny i z tego powodu nie mogła ona determinować orzeczenia Sądu I instancji, które jednak należało uznać za prawidłowe. Stąd też bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostawała ocena, czy pismo o Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lipca 2014 r. stanowiło odpowiedź na przesłane w dniu [...] lipca 2014 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Odnosząc się zaś do zarzutu niewzięcia przez Sąd I instancji pod uwagę okoliczności, że uchybienie terminu do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa nastąpiło bez winy skarżącego, należy wskazać, że zagadnienie uchybienia ww. terminowi oraz jego przyczyn nie podlegało ocenie Sądu I instancji w niniejszym postępowaniu a tym samym nie mogło ono rzutować na treść wydanego przez ten Sąd orzeczenia. Właściwym do jej dokonania był natomiast Komendant Wojewódzkiego Policji, który w postanowieniu z dnia [...] października 2014 r. takiej oceny dokonał.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji - na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.