Postanowienie NSA z 25 stycznia 2010 r., I OZ 30/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 25 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 917/09 o odrzuceniu zażalenia

Sprawa

w sprawie z zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2009 r. o sygn. akt I SA/Wa 917/09 o odrzuceniu skargi kasacyjnej W. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2009 r. o sygn. akt I SA/Wa 917/09 w sprawie ze skargi W. K. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Joanna Banasiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 917/09 odrzucił zażalenie W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2009 r. o sygn. akt I SA/Wa 917/09 o odrzuceniu skargi kasacyjnej W. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 917/09 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi W. K. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...].

Powyższe rozstrzygnięcie Sąd ten poprzedził następującymi ustaleniami faktycznymi i oceną prawną:

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 917/09 odrzucił skargę kasacyjną W. K. od postanowienia tego Sądu z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 917/09 odrzucającego jego skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...].

Odpis postanowienia z dnia 18 sierpnia 2009 r. przesłany na adres skarżącego został doręczony dorosłemu domownikowi - ciotce skarżącego - w dniu 28 sierpnia 2009 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru orzeczenia (k.60).

Pismem z dnia 14 października 2009 r. W. K. wniósł na powyższe postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie to zostało sporządzone i podpisane przez W. K. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 917/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie W. K. na postanowienie z dnia 18 sierpnia 2009 r.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd zważył, że w myśl art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenie postanowienia. Przy czym stosownie do § 4 tego artykułu zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a., tj. gdy skargę (odp. zażalenie) sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną (odp. zażalenie) wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Sąd wskazał, że stosownie do art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z tego też powodu zastosowanie w niniejszej sprawie ma art. 178 powołanej ustawy, który stanowi, iż wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną (odp. zażalenie) wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną (odp. zażalenie), której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W niniejszej sprawie, odpis kwestionowanego postanowienia Sądu z dnia 18 sierpnia 2009 r. został doręczony w miejscu zamieszkania skarżącego, dorosłemu domownikowi w dniu 28 sierpnia 2009 r. W myśl zaś art. 72 p.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, a to oznacza, że doręczenie odpisu ww. postanowienia w dniu 28 sierpnia 2009 r. ciotce skarżącego jest prawnie skuteczne i od tego momentu rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin dla wniesienia przez W. K. zażalenia. Termin ten upłynął skarżącemu w dniu 7 września 2009 r., co oznacza, że zażalenie z dnia 14 października 2009 r. zostało wniesione ze znacznym jego przekroczeniem i z tego powodu podlega ono odrzuceniu.

Zdaniem Sądu nawet gdyby ww. zażalenie zostało wniesione w terminie określonym w art. 194 § 2 p.p.s.a., byłoby ono niedopuszczalne z uwagi na to, że zostało sporządzone osobiście przez skarżącego, który nie jest ani adwokatem, ani radcą prawnym. Nie jest również osobą, o której mowa w art. 175 § 2 powołanej ustawy. A skoro tak, to nie może on skutecznie samodzielnie sporządzić ww. środka odwoławczego.

W dniu 16 listopada 2009 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 4 listopada 2009 r. zatytułowane "kasacja", w którym stwierdził, że fałszywe jest stwierdzenie, że pismo Sądu odebrała ciotka.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W myśl art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zgodnie zaś z art. 178 tej ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, a na mocy art. 197 § 2 ustawy również zażalenie - wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne.

Jak wynika z akt sprawy odpis postanowienia z dnia 18 sierpnia 2009 r. przesłany na adres skarżącego został doręczony dorosłemu domownikowi (ciotce skarżącego) w dniu 28 sierpnia 2009 r., (zwrotne potwierdzenie odbioru orzeczenia - k.60). Zatem określony w art. 194 § 2 powołanej ustawy siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie upłynął 7 września 2009 r. Z uwagi na powyższe, należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, że zażalenie skarżącego wniesione w dniu 14 października 2009 r. jako spóźnione podlegało odrzuceniu.

Niezależnie od powyższego podnieść należy, że jak trafnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z uwagi na osobiste sporządzenie przez skarżącego przedmiotowego zażalenia należało uznać je za niedopuszczalne, gdyż stosownie do art. 194 § 4 zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a., a które nie występowały w sprawie niniejszej.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił zażalenie.