Uzasadnienie
W dnu 10 grudnia 2014 r. skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego.
Zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2014. skarżąca została wezwana przez WSA w Gliwicach do złożenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została dwukrotnie awizowana i uznana za skutecznie doręczoną w trybie art. 73 p.p.s.a. wraz z upływem 2 stycznia 2015 r.
Zarządzeniem Sędziego WSA z dnia 2 lutego 2015 r. o sygn. akt IV SA/Gl 411/14 pozostawiono wniosek skarżącej z dnia 10 grudnia 2014 r. bez rozpoznania.
W dniu 23 lutego 2015 r. zażalenie na powyższe zarządzenie sformułowała skarżąca. Zaznaczyła w nim, że nie była powiadomiona o dwukrotnym awizowaniu pisma w żaden sposób, jak również, że rozpoczęła działania wyjaśniającego u naczelnika poczty.
Pismem z dnia 10 marca 2015 r. Naczelnik Urzędu Pocztowego Zabrze 1 poinformował, że list został wydany skarżącej 17 lutego 2015 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 73 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w w tym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu.
W powyższym kontekście zarzuty skarżącej nie mogą być uwzględnione. Pismo Sądu zawierające wezwanie było zaadresowane prawidłowo (k. 57 akt sądowych). Analiza akt sprawy wskazuje, że przesyłka była dwukrotnie awizowana (19 i 31 grudnia 2014 r.). Oznacza to, że w sprawie na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a. uważa się, iż wezwanie zostało doręczone skarżącej 2 stycznia 2015 r., a zatem niezłożenie wniosku do 9 stycznia 2015 r. skutkowało pozostawieniem jego bez rozpoznania, stosownie do art. 257 p.p.s.a. Skarżąca nie przedstawiła dowodów wskazujących na to, że pracownik operatora pocztowego uchybił art. 73 § 2 i 3 p.p.s.a. Odkrycie takich okoliczności mogłoby stanowić jedynie podstawę do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Tym samym Sąd był uprawniony przyjąć, że zaistniało w sprawie domniemanie określone w art. 73 § 4 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu, na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 184 p.p.s.a.