Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 12 stycznia 2018 r., VIII SA/Wa 176/16, odrzucił zażalenie D. J. na postanowienie z 23 listopada 2017 r. o odmowie uchylenia postanowienia z 28 września 2017 r. o odrzuceniu wniosku D. J. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Justyny Mazur w sprawie ze skargi D. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] grudnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że instytucja zażalenia została uregulowana w Rozdziale 2 Działu IV ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."). Z treści art. 194 § 1 i art. 198 p.p.s.a. wynika, że zażalenie jest środkiem odwoławczym, który przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz tych wymienionych w jego treści (pkt 1-10).
Zażalenie wniesione na postanowienie lub zarządzenie, co do którego ustawa nie przewiduje takiej możliwości, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Analiza przepisów p.p.s.a. wskazuje, że nie przewidują one możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 listopada 2017 r. w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia z 28 września 2017 r. odrzucającego wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Justyny Mazur wydanego w trybie art. 165 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wywiodła D. J., wskazując, że zaskarżone orzeczenie "rażąco narusza art. 18 § 1 pkt 1 i 6 p.p.s.a. oraz art. 22 § 4 i art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a także art. 2, 7, 30, 32, 37.1, 40, 45.1 i 176.1 w zw. z art. 165 p.p.s.a. Konstytucji RP i wydane zostało w postępowaniu sądowym dotkniętym wadą nieważności".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji odrzucając zażalenie D. J. z powodu jego niedopuszczalności orzekł prawidłowo. Z treści art. 194 § 1 p.p.s.a. jasno bowiem wynika, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wskazane w powołanym przepisie w punktach 1-10. W myśl zaś art. 198 p.p.s.a. przepisy o zażaleniu na postanowienia stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje możliwość wniesienia zażalenia.
Zażalenie jest dopuszczalne jedynie w tych wypadkach, kiedy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia. Jeżeli przepis ustawy, który przewiduje wydanie postanowienia, czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (por. postanowienie NSA z 17 maja 2004 r., FSK 242/04).
Żaden z przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości zaskarżenia w drodze zażalenia postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia odrzucającego wniosek o wyłączenie sędziego wydanego w trybie art. 165 p.p.s.a. Prawidłowo zatem Sąd I instancji odrzucił zażalenie skarżącej na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. z uwagi na jego niedopuszczalność.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.