Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 marca 2011 r., sygn. akt IV SO/Wr 10/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie A. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV tegoż Sądu z dnia 31 stycznia 2011 r., którym to zarządzeniem Burmistrzowi D. została przekazana skarga A. D., jako mylnie skierowana do tegoż Sądu.
Sąd wskazał, że zażalenie jest dopuszczalne jedynie w przypadkach wskazanych w art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który to przepis znajduje odpowiednie zastosowanie także do zarządzeń wydawanych w postępowaniu, co wynika z art. 198 ustawy tej ustawy. W ocenie Sądu pierwszej instancji zarządzenie z dnia 31 stycznia 2011 r. nie mieściło się w katalogu orzeczeń, od których służy stronie zażalenie w postępowaniu sądowoadministracyjnym i z tego powodu środek zaskarżenia z jakim wystąpił A. D. podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Na to postanowienie A. D. złożył zażalenie, zarzucając między innymi naruszenie art. 25, art. 26, art. 49, art. 52, art. 53 i art. 54 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
stosownie do treści art. 54 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl § 2 tego artykułu, organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
Wniesienie pisma zawierającego skargę do sądu zamiast do organu administracji publicznej skutkuje tym, że sąd powinien ją przekazać do właściwego organu administracji publicznej w trybie art. 54 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (który w tym wypadku zastępuje działanie skarżącego).
Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przekazał skargę A. D. Burmistrzowi D. w trybie art. 54 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie zaś z treścią art. 194 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie przysługuje wówczas, gdy ustawa wyraźnie je przewiduje oraz na postanowienia enumeratywnie wymienione w punktach 1 - 10 tego przepisu. Wobec takiego wyczerpującego unormowania dopuszczalności zażalenia, nie ma podstaw do dowolnego rozszerzania możliwości zaskarżenia tym środkiem odwoławczym.
Stosownie zaś do art. 198 powołanej ustawy, przepisy dotyczące środków odwoławczych stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.
Zarządzenie przekazujące skargę organowi w trybie art. 54 tejże ustawy nie stanowi zaś zarządzenia, na które przysługuje zażalenie. Zarządzenie to nie ma bowiem charakteru zarządzenia merytorycznego, o którym mowa w art. 227 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a więc zarządzenia na które przysługuje zażalenie. Oznacza to zatem, że takie zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.
W związku z tym uznać należy, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 marca 2011 r. nie narusza przepisów obowiązującego prawa.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.