Postanowienie NSA z 7 maja 2010 r., I OZ 302/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 7 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 lutego 2010 r. sygn. akt IV SA/GI 292/09 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku

Sprawa

w sprawie ze skargi K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku – Białej z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia z pomocy społecznej postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Janina Antosiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił K.K. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 18 listopada 2009 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, iż skarżąca nie była obecna na rozprawie, na której zapadł wyrok, zaś z wnioskiem o przywrócenie terminu wystąpiła w dniu 23 grudnia 2009 r. wskazując, że w okresie od dnia 25 maja do 5 października 2009 r. poddawana była leczeniu szpitalnemu, a po tym okresie zmuszona była używać środków przeciwbólowych, nie opuszczała mieszkania i musiała korzystać z pomocy osób trzecich. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego okoliczności powołane przez skarżącą nie uprawdopodobniają braku winy strony w uchybieniu terminu, co powodowało konieczność odmowy przywrócenia terminu na podstawie art. 86 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a.

Zażalenie na to postanowienie wniosła K.K., podnosząc, że ustalenia Sądu co do jej stanu zdrowia nie odpowiadają rzeczywistości, a uchybienie terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wynikało między innymi z tego, że przechodziła ona rehabilitację po serii poważnych operacji kardiologicznych. Skarżąca podkreśliła też, że zły stan zdrowia uniemożliwił jej obecność na rozprawie, a ponadto była przekonana o tym, iż wyrok w sprawie nie zapadnie już po pierwszej rozprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Art. 141 § 2 P.p.s.a. stanowi, iż uzasadnienie wyroku, którym skarga została oddalona, sporządza się na wniosek strony złożony w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu jego sentencji. Doręczenie stronie odpisu sentencji wyroku z urzędu następuje jedynie w wypadku wskazanym w art. 139 § 4 tej ustawy, kiedy to orzeczenie wydane zostaje na posiedzeniu niejawnym oraz w art. 140 § 2 gdy strona pozbawiona jest wolności i nie posiada profesjonalnego pełnomocnika działającego w sprawie w jej imieniu. Żadna z tych sytuacji nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Zauważyć przy tym trzeba, że skarżąca prawidłowo powiadomiona była o terminie rozprawy, zaś zawiadomienie to zawierało pouczenie o terminie wynikającym z art. 141 § 2. Podkreślenia wymaga też fakt, że sama nieobecność na rozprawie nie stanowiła przesłanki dla doręczenia stronie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zasadnie ocenił, iż wskazane przez skarżącą we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu okoliczności nie wskazywały na brak jej winy w uchybieniu, co jest niezbędnym warunkiem dla uwzględnienia takiego wniosku, wynikającym z art. 87 § 2 powołanej wyżej ustawy. Także twierdzenia podniesione przez stronę w zażaleniu nie mogły uzasadniać uwzględnienia wniosku strony. Wprawdzie istotnie stan zdrowia skarżącej mógł uniemożliwić jej stawiennictwo na rozprawie, jednakże nie można uznać, aby niemożliwym było uzyskanie przez stronę informacji o zapadłym w sprawie orzeczeniu. Podkreślić trzeba, że w przedmiotowej sprawie uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku było znaczne, bowiem aż ponadmiesięczne. Nie zostały wskazane żadne okoliczności, które mogłyby uzasadniać taką zwłokę w uzyskaniu informacji o wyniku sprawy, nawet zły stan zdrowia strony nie stanowi usprawiedliwienia dla takiej sytuacji, szczególnie że z oświadczenia skarżącej wynika, że korzystała ona z pomocy osób trzecich, które mogły pomóc jej w dokonaniu czynności procesowej w terminie. Nadto podkreślić trzeba, że od zakończenia leczenia szpitalnego do dnia wydania wyroku upłynął równie długi okres czasu, bowiem wypis skarżącej ze szpitala nastąpił w dniu 5 października 2009 r., a orzeczenie zapadło w dniu 18 listopada 2009 r. Strona, wykazująca się należytą starannością, mogła bez trudu dowiedzieć się o wyniku sprawy i o właściwym sposobie ewentualnego zaskarżenia wyroku.

Mając na uwadze powyższe i uznając wydane w sprawie postanowienie za zgodne z prawem, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.