Postanowienie NSA z 7 maja 2013 r., I OZ 303/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 7 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2013 r. sygn. akt IV SAB/Wa 125/12 o odrzuceniu zażalenia J. H. na zarządzenie z dnia 6 grudnia 2012 r. wzywające do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy

Sprawa

w sprawie ze skargi J. H. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w rozpoznaniu zażalenia z dnia 9 kwietnia 2011 r. złożonego w trybie art. 37 § 1 kpa postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Joanna Banasiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 11 marca 2013 r., sygn. akt IV SAB/Wa 125/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie J. H. na zarządzenie z dnia 6 grudnia 2012 r. wzywające do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. H. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w rozpoznaniu zażalenia z dnia 9 kwietnia 2011 r. złożonego w trybie art. 37 § 1 kpa.

W uzasadnieniu postanowienia podano, że zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie. Skarżący J. H. wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 11 lutego 2013 r. wzywające do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, a skoro ustawa nie przewiduje zażalenia na takie zarządzenie, należało uznać je za niedopuszczalne.

Powyższe postanowienie zaskarżył J. H. domagając się jego uchylenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:

1. przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
2. wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 p.p.s.a.;
3. zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
4. odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
5. sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
6. oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
7. odrzucenie skargi kasacyjnej;
8. odrzucenie zażalenia;
9. zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
10. ukaranie grzywną.

W powyższym przepisie nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie przewodniczącego. Natomiast w myśl art. 198 p.p.s.a. przepisy działu dotyczącego zażaleń stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeśli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.

Żaden z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości zaskarżenia w drodze zażalenia zarządzenia przewodniczącego wydanego na podstawie art. 255 p.p.s.a. wzywającego do złożenia w zakreślonym terminie dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Wobec powyższego prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniesione w sprawie zażalenie.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.