Uzasadnienie
Dziekan Wydziału Filologicznego Uniwersytetu [...], decyzją z dnia [...] listopada 2016 r., skreślił P. P. z listy studentów pierwszego semestru stacjonarnych studiów drugiego stopnia na kierunku: kulturoznawstwo
Rektor Uniwersytetu [...], po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r., utrzymał decyzję z dnia [...] listopada 2016 r. w mocy. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 8 czerwca 2017 r. Skargę do WSA w Łodzi, za pośrednictwem Rektora Uniwersytetu [...], skarżący wniósł osobiście w dniu 20 listopada 2017 r.
WSA w Łodzi, postanowieniem z dnia 5 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 1188/17, odrzucił skargę. W uzasadnieniu stwierdzono, że termin do wniesienia skargi upływał w dniu 10 lipca 2017 r., natomiast skarżący wniósł ją dopiero w dniu 20 listopada 2017 r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu.
W zażaleniu na to postanowienie podniesiono, że strona nie mogła wnieść skargi na decyzję z dnia [...] stycznia 2017 r., ponieważ "w WSA w Łodzi w tej samej podmiotowo i przedmiotowo sprawie trwało nadal postępowanie sądowoadministracyjne". Stwierdzono dalej, że "otwarta była sprawa mojej poprzedniej skargi, która została zakwalifikowana jako skarga na bezczynność administracji, a dotyczyła tej samej sprawy. (...) Ta sprawa skończyła się definitywnie w dniu 27 X 2017 r. gdy otrzymałem informację o uprawomocnieniu postanowienia. (...) Tak więc termin 30 dniowy na złożenie skargi do WSA na decyzję, która odebrałem 8 VI 2017 r. powinien biec od tej daty. A więc do 27 XI 2017 r. Złożyłem ją jednak 20 XI 2017 r.".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uzasadnienie.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm., dalej: P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Decyzja z dnia [...] stycznia 2017 r. została doręczona skarżącemu w dniu 8 czerwca 2017 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg od dnia 9 czerwca 2017 r., a ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi był dzień 8 lipca 2017 r. (tj. sobota). Według art. 83 § 2 P.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Tym samym termin do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie upływał w poniedziałek, czyli w dniu 10 lipca 20017 r. Słusznie więc zauważył Sąd i instancji, że składając skargę dopiero w dniu 20 listopada 2017 r., skarżący dokonał tego upływie terminu.
Podkreślić należy, że sprawa ze skargi na decyzję skreślającą z listy studentów nie jest tożsama ze sprawą ze skargi na bezczynność w przedmiocie nierozpoznania odwołania od decyzji o skreśleniu z listy studentów. Przedmiotem jednej jest określona decyzja, a drugiej − bezczynność. Prawidłowo też zostały też zarejestrowane jako osobne sprawy, a następnie rozpoznane. Rozpoznawanie sprawy ze skargi na bezczynność nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od orzeczenia na decyzję.
Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie.