Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 31 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Ol 884/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę F. B. na postanowienie Starosty Nidzickiego z dnia [...] września 2011r., nr [...] w przedmiocie sprostowania aktu nadania stopnia zawodowego nauczyciela. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 27 lutego 2012 r.
W dniu 28 lutego 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynął wniosek skarżącego o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji wyroku z dnia 31 stycznia 2012 r. i zastąpienie w wierszu czwartym od dołu słowa "postanowienie" słowem "decyzja" oraz doręczenie odpisu sentencji wskazanego wyroku z uwzględnieniem tej poprawki, a także o stosowne przedłużenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu skarżący zaznaczył, iż jego skarga dotyczyła decyzji Starosty Nidzickiego z dnia [...] września 2011 r., znak [...], a nie postanowienia.
Sąd I instancji stwierdził, że przedmiotem zaskarżenia w sprawie było orzeczenie wydane przez Starostę Nidzickiego z dnia [...] września 2011 r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Zespołu Szkół Zawodowych i Ogólnokształcących w Nidzicy z dnia [...] sierpnia 2011 r. o sprostowaniu wydanej decyzji – aktu nadania stopnia awansu zawodowego, przy czym, Starosta Nidzicki błędnie określił formę rozstrzygnięcia jako "decyzję" zamiast "postanowienie" i błędnie powołał podstawę prawną, pomijając treść art. 123 § 2 kpa i art. 144 kpa, w myśl których rozpatrując zażalenie na postanowienie organ II instancji winien wydać postanowienie.
W ocenie Sądu nie budziło żadnych wątpliwości, że przedmiotem skargi wniesionej przez skarżącego i rozpoznanej przez Sąd było rozstrzygnięcie Starosty Nidzickiego z dnia [...] września 2011 r., nr [...], będące w istocie postanowieniem (choć błędnie nazwane prze organ) i tak też zostało wskazane w sentencji zapadłego w niniejszej sprawie wyroku.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 156 §1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił sprostowania sentencji postanowienia.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, zaskarżając je w całości. W głównych motywach uzasadnienia zażalenia skarżący wywodził, że złożył skargę na decyzję Starosty Nidzickiego z dnia [...] września 2011 r. znak [...], a nie na postanowienie tego organu z tego samego dnia. Wywodził, że postanowienia takiego nigdy mu nie doręczono. Z tego względu - w ocenie skarżącego – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 31 stycznia 2012 r. wymagał sprostowania. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i sprostowanie wydanego w sprawie wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270) "§1 Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. §2 Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. §3 Jeżeli sprawa toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Sąd ten może z urzędu sprostować wyrok pierwszej instancji".
Faktem jest, że przedmiotem skargi w sprawie była decyzja Starosty Nidzickiego z dnia [...] września 2011 r. nr [...], a nie postanowienie tego organu z tego samego dnia i o tym samym numerze co wskazana decyzja. W uzasadnieniu wydanego w sprawie wyroku Sąd I instancji wskazał motywy, którymi się kierował określając zaskarżony akt postanowieniem, a nie decyzją. Z tego względu – nawet gdyby przyjąć omyłkę Sądu I instancji – nie można stwierdzić, że miała ona charakter oczywistej, gdyż motywy, którymi kierował się Sąd określając zaskarżony akt jako postanowienie, zostały wskazane w uzasadnieniu wyroku z dnia 31 stycznia 2012 r. sygn. akt II SA/Ol 884/11.
Postępowanie Sądu I instancji w sprawie, wydany przez ten Sąd wyrok, motywy, którymi kierował się rozstrzygając sprawę, mogą zostać skontrolowane przy użyciu gwarantowanego stronie przez prawo środka prawnego, jakim jest skarga kasacyjna.
W tym stanie rzeczy, skoro zażalenie nie zawierało usprawiedliwionych podstaw, Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 184 w związku z art. 197 §2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.