Postanowienie NSA z 14 marca 2017 r., I OZ 306/17

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 648/16 o odrzuceniu skargi P.S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie uwierzytelnionej kopii akt

Sprawa

sprawy nr KOC/5353/Op/15 postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 18 listopada 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 648/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", odrzucił skargę P.S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie uwierzytelnionej kopii akt sprawy nr KOC/5353/Op/15.

W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że zarządzeniem z dnia 5 lipca 2016 r., wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez podpisanie skargi "z dnia 1 grudnia 2015 na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie uwierzytelnionej kopii akt sprawy nr KOC/5353/Op/15" lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi oraz o nadesłanie pisma z dnia 28 listopada 2015 r., którym skarżący wezwał Kolegium do zaprzestania i usunięcia naruszeń prawa wraz z dowodem złożenia przedmiotowego pisma w organie.

Wezwanie powyższe zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 lipca 2016 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji (k. 22 akt sądowych).

Skarżący w piśmie z dnia 5 sierpnia 2016 r. (data stempla pocztowego) wskazał, że wezwanie jest dla niego niejasne, wzbudza wątpliwości i nie wynika z niego o jaką dokładnie sprawę chodzi, z jakiego dnia jest skarga, a ponadto wezwanie nie zawiera podstawy prawnej odnośnie ewentualnego odrzucenia skargi.

Do pisma załączył podpisany egzemplarz skargi z dnia 1 grudnia 2015 r., dotyczącej wniosków o udostępnienie uwierzytelnionej kopii akt spraw, w tym sprawy o nr KOC/5353/Op/15, wezwanie do zaprzestania naruszeń prawa w odniesieniu do wniosków "z dnia 28 października 2015 r. o sprostowanie błędów pisarskich, stwierdzenie nieważności, wygaszenie, wyjaśnienie wątpliwości co do treści wznowienia postepowań w różnych orzeczeniach wydanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie".

Sąd I instancji zauważył, że skarżący nie nadesłał wezwania do usunięcia naruszenia prawa, dotyczącego rozpoznania wniosku o udostępnienie uwierzytelnionej kopii akt sprawy nr KOC/5353/Op/15, lecz wezwanie dotyczące naruszeń prawa w sprawach z "wniosków z dnia 28 października 2015 r. o sprostowanie błędów pisarskich, stwierdzenie nieważności, wygaszenie, wyjaśnienie wątpliwości co do treści, wznowienia postepowań w różnych orzeczeniach wydanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie". Ponadto wezwany nie nadesłał dowodu złożenia wskazanego pisma z dnia 28 października 2015 r. w organie. Przy czym w piśmie z dnia 5 sierpnia 2016 r. stwierdził, że nie wie o jaką dokładnie sprawę chodzi, z jakiego dnia jest skarga.

W tych okolicznościach Sąd uznał, że skarżący w wyznaczonym terminie, tj. do dnia 5 sierpnia 2016 r., nie wykonał zarządzenia Sądu, bowiem nie nadesłał wezwania do usunięcia naruszenia prawa, które powinno poprzedzać przedmiotową skargę oraz dowodu jego złożenia w organie. Za wykonanie zarządzenia nie można uznać przesłania przez stronę wezwania do usunięcia naruszenia prawa, wniesionego w całkowicie innym przedmiocie.

Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł P.S. wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw.

Zgodnie z treścią art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;

2. oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
3. określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego;
4. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.

Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi ustawa przewiduje skutek odrzucenia w sytuacji nieuzupełnienia w terminie wskazanych w wezwaniu braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie skarga obarczona była brakami, które czyniły niemożliwym nadanie jej dalszego biegu. Z tego względu zarządzeniem z dnia 5 lipca 2016 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi. W wezwaniu, doręczonym skutecznie adresatowi wyraźnie określono, wynikający z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., rygor niezastosowania się do wezwania. Ponieważ skarżący nie nadesłał dowodu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, WSA zobowiązany był zastosować dyspozycję art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i skargę odrzucić.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.