Postanowienie NSA z 6 maja 2010 r., I OZ 309/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 6 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Lu 736/09 pozostawiające wniosek K. P. o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 19 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Lu 736/09 bez rozpoznania

Sprawa

w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia (...) września 2009 r. nr (...) w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Irena Kamińska przewodniczący

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 19 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Lu 736/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie pozostawił bez rozpoznania wniosek K. P. o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 19 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Lu 736/09 w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia (...) września 2009 r. nr (...) w przedmiocie zasiłku stałego.

W uzasadnieniu zarządzenia Sąd pierwszej instancji podniósł, iż wyrokiem z dnia 19 stycznia 2010 r. oddalił skargę K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia (...) września 2009 r. nr (...) w przedmiocie zasiłku stałego.

W dniu 22 stycznia 2010 r. (data nadania) skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. Wyroku.

Z uwagi na okoliczność, iż rzeczone pismo nie zostało podpisane zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2010 r. Sąd pierwszej instancji wezwał skarżącego do podpisania wniosku. Wezwanie Sądu opatrzono 7 dniowym terminem i rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to uznano za skutecznie doręczone w dniu 4 lutego 2010 r. Do dnia wydania zarządzenia pozostało bez odpowiedzi.

W zażaleniu na powyższe zarządzenie K. P. a podniósł, iż przedmiotowe wezwanie Sądu pierwszej instancji otrzymał w dniu 4 lutego 2010 r., jednakże pracownica MOPR Chełmie obiecała mu wypłatę stałego świadczenia socjalnego w związku z orzeczoną niepełnosprawnością "w zamian za oświadczenie, że nie skorzysta z prawa do odwołania się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego". Skarżący podniósł, że został celowo wprowadzony w błąd przez MOPR w Chełmie przez co nie mógł wykonać wezwania Sądu pierwszej instancji w terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie

Zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego. Przy czym nie musi to być podpis czytelny. Należy zatem stwierdzić, że koniecznym warunkiem pisma strony jest umieszczenie podpisu osoby, która to pismo wnosi. Podpis musi być własnoręczny z wyjątkiem przypadków, o których mowa w § 4 art. 46 P.p.s.a.

W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

W niniejszej sprawie, skarżący został prawidłowo wezwany zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2010 r. do uzupełnienia braku formalnego pisma z dnia 22 stycznia 2010 r. (zawierające wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku), poprzez jego podpisanie. Nie ulega bowiem wątpliwości, że pismo skarżącego nie było opatrzone podpisem i aby mogło wywołać skutek procesowy powinno zostać przez niego podpisane. Dlatego jako prawidłowe należy ocenić postępowanie Sądu pierwszej instancji, który wezwał skarżącego do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braków formalnych pisma poprzez jego podpisanie.

Skoro skarżący w zakreślonym terminie nie wykonał wezwania z dnia 26 stycznia 2010 r., zaskarżone zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 lutego 2010 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, należy uznać za zgodne z prawem, nie ulega bowiem wątpliwości, że brak podpisu stanowił formalny brak, którego nieuzupełnienie uniemożliwiło merytoryczne rozpoznanie wniesionego wniosku.

Odnosząc się do argumentacji skarżącego należy wskazać, iż okoliczności, na które się powołuje (wprowadzenie w błąd przez pracowników organu administracji) mogą być ewentualnie brane pod rozwagę przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Nie mają one jednak znaczenia przy ocenie prawidłowości działania Sądu pierwszej instancji na etapie wstępnego badania wymogów formalnych pisma.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i 198 P.p.s.a.