Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Bd 1307/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, po rozpoznaniu wniosku M. K., odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżąca nie uzasadniła swojego wniosku w sposób, który wskazywałby na okoliczności świadczące o tym, że zostały spełnione przesłanki pozytywne warunkujące jego uwzględnienie, o jakich stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tej sytuacji, zdaniem Sądu, nie jest możliwa ocena wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację skarżącej. Przedstawiona w skardze argumentacja nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku. Rozpatrując wniosek o wstrzymanie Sąd ocenia bowiem, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie dokonuje wówczas oceny zasadności skargi. Oceny takiej Sąd dokonuje bowiem dopiero wydając wyrok w sprawie (art. 132 P.p.s.a.).
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła M. K., wnosząc o jego uchylenie.
W uzasadnieniu wnosząca zażalenie wskazała, że osiąga dochody z wynagrodzenia za pracę w wysokości ok. 1.650 zł netto, natomiast wydatki w postaci opłat za gaz, prąd, media, wodę wynoszą miesięcznie średnio ok. 1.000 zł. Na przeżycie pozostaje zatem skarżącej ok. 650 zł (jedzenie, środki czystości, wsparcie finansowe dla uczącego się syna).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z konstrukcji art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że na stronie skarżącej spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W przepisie tym chodzi bowiem o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania. Wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Rzeczą Sądu jest zaś zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.
Podkreślić także należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji może dotyczyć tylko takiego aktu, który nadaje się i podlega wykonaniu, a zwłaszcza gdy nakłada na stronę określone obowiązki lub przyznaje prawa.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca istotnie, na co zasadnie zwrócił uwagę Sąd I instancji, nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy pominął jednakże okoliczność, że M. K. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia [...] sierpnia 2017 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Torunia z dnia [...] marca 2017 r., którą m.in.: 1) uchylono decyzję z dnia [...] października 2013 r. i ustalone sentencją tej decyzji prawo do zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2014/2015 na syna skarżącej oraz;
- odmówiono przyznania zasiłku rodzinnego na dziecko w okresie od 1 listopada 2013 r. do 30 września 2014 r.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja nie wywołuje skutków, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie jej wykonania. Jej przedmiotem nie jest nakazane zachowanie się podmiotu uprawnionego lub zobowiązanego do wykonania, które polegałoby na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowania innych podmiotów, czy też świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Wstrzymaniu wykonania podlegają decyzje, które nadają się do wykonania i mogą być wykonywane, zwłaszcza w trybie egzekucji. Chodzić może o takie decyzje, które nakładają na stronę pewne obowiązki lub przyznają prawa. Cechy tej nie mają akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186 i n.).
W konsekwencji, rozstrzygnięcia zawarte w przedmiotowej decyzji nie skutkują dla skarżącej niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. Takie skutki powstać mogą dopiero w wyniku wydania odrębnej decyzji, orzekającej o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, o wstrzymanie wykonania której to decyzji skarżąca będzie mogła się ubiegać w odrębnym postępowaniu.
Wobec tego uznać należy, że w zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji, pomimo częściowego błędnego uzasadnienia, właściwie przyjął, że nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.