Postanowienie NSA z 5 maja 2011 r., I OZ 312/11

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2011 r. sygn. akt VII SO/Wa 10/11 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku A. C. z dnia 14 lutego 2011 r. postanawia:

Skład

Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łukaszewska – Macioch

Sentencja

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 17 marca 2011 sygn. akt VII SO/Wa 10/11 Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek A. C. z dnia (...) lutego 2011 r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, że A. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo datowane na dzień 14 lutego 2011 r., zatytułowane "skarga". Do pisma dołączył m.in. zawiadomienie o posiedzeniu Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku, kserokopię protokołu oględzin lekarskich, potwierdzenie zameldowania na pobyt stały, kartę informacyjną leczenia szpitalnego, kserokopię orzeczenia o ustaleniu stopnia niepełnosprawności. W związku z tym, iż brak było możliwości ustalenia w sposób jednoznaczny, co jest przedmiotem wymienionego pisma A.C., pismem z dnia (...) lutego 2011 r. A. C. wezwany został, na podstawie art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", do sprecyzowania treści pisma datowanego na dzień 14 lutego 2011 r. (17 lutego 2011 r. data prezentaty Sądu), przez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności, w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jednocześnie A.C. został pouczony o treści art. 3, art. 54 i art. 55 P.p.s.a. Wymienione wezwanie zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 22 lutego 2011 r.

A. C. w odpowiedzi na ww. wezwanie nadesłał do Sądu dwa pisma: pismo z dnia 23 lutego 2011 r. (data prezentaty Sądu) wraz z załącznikiem w postaci kserokopii postanowienia Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 lutego 2011 r. oraz pismo z dnia 2 marca 2011 r. (data prezentaty Sądu) wraz z załącznikami, tj. pismem Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. z dnia (...) listopada 2008 r., pismem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt II SA/WA 189/09), odpowiedzią Prezesa Rady Ministrów z dnia (...) lutego 2009 r. na skargę A. C. na decyzję z dnia (...) stycznia 2009 r. Pomimo nadesłania wymienionych pism, wnioskodawca nie sprecyzował treści pisma datowanego na dzień 14 lutego 2011 r.

W związku z tym, że skarżący nie uzupełnił w zakreślonym przez Sąd terminie braków formalnych wniosku, Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a. zarządził ozostawienie wniosku bez rozpoznania.

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył A. C. wnosząc o rozpoznanie treści pisma z dnia 14 lutego 2011 r. wskazując jednocześnie, że nie pamięta treści tego pisma, gdyż ma zaniki pamięci i inne choroby.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do przepisu art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 49 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a. jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.

W niniejszej sprawie A.C. pismem z dnia 14 lutego 2011 r. zatytułowanym "skarga" wniósł o przyznanie renty socjalnej. Do pisma tego załączył zawiadomienie o posiedzeniu w dniu 30 grudnia 2010 r. Sądu Okręgowego, Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku., kserokopię opinii biegłych sądowych z dnia 17 lutego 2010 r. uznającej A. C. całkowicie niezdolnego do pracy zarobkowej od 1995 r. na stałe, potwierdzenie zameldowania na pobyt stały, kartę informacyjną leczenia szpitalnego, kserokopię orzeczenia Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Białymstoku oraz protokół posiedzenia jawnego z dnia 16 marca 201 r. Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku.

Wobec takiej treści wniosku Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarządzeniem z dnia 17 marca 2011 r., wezwał skarżącego do uzupełnienia braków pisma z dnia 14 lutego 2011 r. przez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, czynności) w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, pouczając jednocześnie o treści art. 3, art. 54 i art. 55 P.p.s.a.

W odpowiedzi na to zarządzenie skarżący nadesłał pismo z dnia (...) lutego 2011 r. załączając do niego kserokopię postanowienia Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia (...) lutego 2011 r. oraz pismo z dnia (...) marca 2011 r. załączając pismo Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. z dnia (...) listopada 2008 r., pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt II SA/WA 189/09) oraz odpowiedź Prezesa Rady Ministrów z dnia (...) lutego 2009 r. Należy stwierdzić, iż taka odpowiedź skarżącego na wezwanie nie stanowi wykonania tego zarządzenia. Skarżący nie wskazał organu, ani nie wskazał aktu, decyzji, postanowienia, czy innej czynności będącej przedmiotem wniesionej skargi. W takiej sytuacji, skoro skarżący nie zastosował się do zarządzenia, to pozostawienie wniosku z dnia 14 lutego 2011 r. bez rozpoznania należy uznać za zasadne.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę, iż w niniejszym postępowaniu zażaleniowym przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego pozostaje wyłącznie kwestia zgodności z prawem zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2011 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku z dnia 14 lutego 2011 r. W niniejszym postępowaniu zażaleniowym poza zakresem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego pozostają pozostałe kwestie podnoszone przez skarżącego w jego pismach.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Niemniej mając na względzie wynikającą z pism A. C. nieporadność w załatwianiu swojej sprawy wypada poinformować, że na podstawie ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. Nr 135, poz. 1268 ze zm.) od 1 października 2003 r. organem przyznającym i wypłacającym renty socjalne jest właściwy organ rentowy (Zakład Ubezpieczeń Społecznych lub Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego). Zgodnie zaś z art. 4779 § 1 i § 2 ustawy z dnia z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) odwołania od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji.