Postanowienie NSA z 9 kwietnia 2015 r., I OZ 313/15

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 9 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 1043/14 odrzucające zażalenie B. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 24 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 1043/14 odrzucające skargę kasacyjną

Sprawa

w sprawie ze skargi B. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 28 sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie dodatku energetycznego postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 9 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 1043/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił zażalenie B.O. na postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 24 lutego 2015 r. odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi B. O.na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 28 sierpnia 2014 r., [...] w przedmiocie dodatku energetycznego.

W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że złożone przez B. O. zażalenie nie czyni zadość wymaganiom wskazanym w art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., bowiem zostało sporządzone przez nią osobiście - mimo że wraz z doręczeniem kwestionowanego postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej została ona pouczona o tym, że obowiązek reprezentacji przez profesjonalnego pełnomocnika obowiązuje również przy składaniu zażalenia na takie postanowienie.

B. O. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, w którym skrytykowała przebieg postępowania w przedmiotowej sprawie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.

Postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało doręczone skarżącej w dniu 26 lutego 2015 r. wraz z pouczeniem o terminie i trybie zaskarżenia. W punkcie 5. tego pouczenia wskazano, że "zażalenie którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego". Pomimo skierowanego do skarżącej prawidłowego pouczenia o tym warunku, zażalenie wniesione przez B. O. nie czyni zadość wymogowi przymusu adwokacko-radcowskiego, skarżąca sporządziła je bowiem osobiście. Ustawodawca wprowadzając w cytowanym przepisie wymóg sporządzenia środka odwoławczego przez prawnika profesjonalistę, kierował się przede wszystkim potrzebą udzielenia stronie, która nie zgadza się z zapadłym w jej sprawie orzeczeniem sądu pierwszej instancji, pomocy prawnej ze strony osób posiadających odpowiednią wiedzę prawniczą.

Z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca legitymowała się uprawnieniami zawodowymi umożliwiającymi samodzielne sporządzenie sformalizowanego środka zaskarżenia, takiego jak skarga kasacyjna lub zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Niedopełnienie warunku wynikającego z art. 194 § 4 p.p.s.a. jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu. Sporządzenie zażalenia osobiście przez stronę stanowi zatem nieusuwalną wadliwość tego zażalenia, które podlega w takiej sytuacji odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 marca 2015 r. odpowiada prawu.

Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.