Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt II SAB/Sz 52/10 przekazał według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie sprawę ze skargi J. C. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie wyłączenia organu administracji publicznej od załatwienia sprawy.
W uzasadnieniu wskazano, że przedmiotem skargi J. C. jest bezczynność Prezesa Rady Ministrów, którego siedziba znajduje się w Warszawie. Wobec powyższego sądem właściwym do rozpoznania sprawy jest, zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." oraz § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72 poz. 652 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. C. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 13 § 2 P.p.s.a., do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie organem, którego skarga dotyczy jest Prezes Rady Ministrów, mający siedzibę – jak zasadnie wskazał Sąd I instancji – w Warszawie, czyli na terenie Województwa Mazowieckiego. Właściwym dla obszaru tego województwa jest natomiast, zgodnie z § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Prawidłowo zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, że niniejszą sprawę należało przekazać według właściwości, na podstawie art. 59 § 1 P.p.s.a.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.