Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 stycznia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie wydania zaświadczenia dla potrzeb postępowania emerytalnego.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący wniósł skargę na bezczynność organu "w przedmiocie nierozpoznania i nie załatwienia zgodnie z wymaganiami prawnymi ustawy, sprawy o wydanie zaświadczenia z dnia 18 stycznia 2009 r. celem przedłożenia dla potrzeb postępowania i wydania decyzji przez organ zaopatrzeniowy na podstawie art. 15 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Zdaniem Sądu pierwszej instancji ww. skarga została już rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 lutego 2014 r. (III SAB/Kr 75/13) oddalającym skargę. Obydwie te skargi są tożsame przedmiotowo i podmiotowo, a wobec tego wniesiona w niniejszej sprawie polegała odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.).
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. "sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona".
W przedmiotowej skardze zaskarżono bezczynność organu w zakresie wydania zaświadczenia "dla celów emerytalnych w oparciu o art. 15 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji" zgodnie z wnioskiem skarżącego z dnia 18 stycznia 2009 r. Jak trafnie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrokiem z dnia 11 lutego 2014 r. sygn. akt III SAB/Kr 75/17 oddalono skargę K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w tym przedmiocie. Tym samym, składając skargę w tym samym przedmiocie, tj. bezczynności organu w zakresie wydania zaświadczenia zgodnie z wnioskiem skarżącego z dnia 18 stycznia 2009 r., zachodzi powaga rzeczy osądzonej, co skutkuje odrzuceniem każdego środka prawnego wniesionego w celu podważenia ww. wyroku z dnia 11 lutego 2014 r.
W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił rozpoznawane zażalenie.