Postanowienie NSA z 11 maja 2012 r., I OZ 320/12

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 11 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1554/11 o odrzuceniu skargi kasacyjnej R.M.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2011 r. o sygn. akt II SA/Wa 1554/11

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Borowiec przewodniczący, sprawozdawca

Sprawa

w sprawie ze skargi R.M. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 listopada 2011 r. o sygn. akt II SA/Wa 1554/11 oddalił skargę R.M. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego.

Od powyższego wyroku R.M. pismem z dnia 24 stycznia 2012 r. (data stempla pocztowego), wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 marca 2012 r. ww. skargę kasacyjną odrzucił.

W uzasadnieniu postanowienie odwołując się do treści art. 175 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 157, poz. 1270 ze zm. dalej: P.p.s.a.) podał, że skarga kasacyjna, powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego albo jedną z osób, o których mowa w art. 175 § 2 i 3 tej ustawy. Stwierdził, że skoro skarżący pomimo pouczenia o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez ww. osoby, złożoną w tej sprawie skargę kasacyjną sporządził osobiście, to jest ona niedopuszczalna i na podstawie art. 178 P P.p.s.a. podlega odrzuceniu.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia R.M. do Naczelnego Sądu Administracyjnego reprezentowanego przez adwokata, który wnosząc o jego uchylenie zarzucił naruszenie art. 175 oraz art. 178 P.p.s.a.

W uzasadnieniu podał, że w momencie wniesienia sporządzonej przez skarżącego osobiście skargi kasacyjnej postanowienie Sądu o odmowie przyznania mu prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, nie było prawomocne. W jego ocenie, w tej sytuacji wniesiona przez niego skarga kasacyjna nie powinna być odrzucona.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Powołana ustawa wprowadza od tej zasady wyjątek, dopuszczając w art. 175 § 2 i 3 sporządzenie skargi kasacyjnej przez inne, wymienione w tych przepisach osoby. Natomiast sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. B. Dauter. Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydanie 2., Warszawa 2009 r. str. 493.)

W związku z powyższym, skoro z akt sprawy nie wynika, aby skarżący należał do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 1- 3 powołanej ustawy, to stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Natomiast ubocznie zauważyć należy, że w tej sprawie bez znaczenie był fakt odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego, albowiem jak wskazano powyższej, złożenie przez niego osobiście skargi kasacyjnej było niedopuszczalne.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2, art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.