Postanowienie NSA z 3 lipca 2024 r., I OZ 320/24

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 3 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.J. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 454/24 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi J.J. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] stycznia 2024 r. znak: WIW-ChZ.9181.71.2023 w przedmiocie nałożenia nakazów z zakresu nadzoru weterynaryjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Piotr Przybysz przewodniczący

Uzasadnienie

Skarżący J.J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z [...] stycznia 2024 r. znak: WIW-ChZ.9181.71.2023 w przedmiocie nałożenia nakazów z zakresu nadzoru weterynaryjnego.

Zarządzeniem z 5 kwietnia 2024 r. Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi.

W piśmie z 26 kwietnia 2024 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie, domagając się jego uchylenia w całości i stwierdzenia, że zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa i bez podstawy prawnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie natomiast z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m.in. od skargi) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Po myśli art. 214 § 1 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie.

Rozpoznając zażalenie na wezwanie do uiszczenia wpisu, Naczelny Sąd Administracyjny bada jego zgodność z prawem, tj. prawidłowość wskazania podstawy prawnej żądanego wpisu oraz jego wysokość.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiotowej sprawie powyższe przepisy zastosowano w sposób prawidłowy i zasadnie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – jako pisma inicjującego postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Wysokość należnego wpisu została również prawidłowo ustalona na kwotę 200 złotych. Zgodnie bowiem z treścią § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535) wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu rolnictwa i leśnictwa wynosi 200 złotych.

Postępowanie dotyczące nadzoru weterynaryjnego należy zaliczyć do działań z zakresu rolnictwa, zatem prawidłowo Sąd I instancji zakwalifikował przedmiot sprawy i tym samym prawidłowo określił wysokość wpisu sądowego w sprawie. Wobec tego, że skarżący nie korzystał ze zwolnienia od kosztów sądowych, zachodziły podstawy do wezwania go do uiszczenia tej opłaty sądowej w siedmiodniowym terminie pod rygorem odrzucenia skargi. Stwierdzić zatem należy, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu.

Ogólnikowe powołanie przez skarżącego w uzasadnieniu zażalenia frazy "Konstytucja, Konwencje i Ustawy. Opłata nie przysługuje. Od przestępstw ściganych z Urzędu nie przysługuje żadna opłata a jej wymuszanie to przestępstwo również ścigane z Urzędu" nie mogło odnieść pożądanego skutku w postaci uwzględnienia zażalenia.

W konsekwencji zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a.