Postanowienie NSA z 18 kwietnia 2018 r., I OZ 321/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 18 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SO/Wr 43/17 o odrzuceniu wniosku Z. R. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we Wrocławiu za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami

Sprawa

sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Elżbieta Kremer przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SO/Wr 43/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek Z. R. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we Wrocławiu za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę może być rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego. Oznacza to, że w przypadku, gdy skarga do sądu administracyjnego ze względu na jej przedmiot jest niedopuszczalna, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w związku z nieprzekazaniem jej w terminie.

W ocenie Sądu taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie bowiem wniosek o wymierzenie grzywny dotyczy skargi na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu kopii pisma z dnia [...] lipca 2017 r. Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej we Wrocławiu. Skarga taka jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z. R. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...).

Jak zasadnie wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w zaskarżonym postanowieniu, wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę podlega rozpoznaniu wówczas, gdy skarga dotyczy sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego. Stwierdzenie, że wniosek strony o wymierzenie grzywny został złożony w sprawie nieobjętej właściwością sądu administracyjnego, powinno stanowić podstawę do odstąpienia od stosowania wnioskowanej sankcji na gruncie art. 55 §1 P.p.s.a. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 4. Wydanie, Warszawa 2011, str. 207 - 208). Wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę może zatem być rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy spraw, o których mowa w art. 3 P.p.s.a., tj. spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku gdy skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] lipca 2017 r. o zwrocie kopii pisma Z. R. skierowanego do Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej we Wrocławiu nie stanowi decyzji administracyjnej ani też postanowienia, nie jest też innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej podlegającym kontroli sądowej. Pismo to nie rozstrzyga również o uprawnieniu lub obowiązku skarżącego w sposób władczy, określony przepisami prawa administracyjnego, a zatem nie mieści się w katalogu spraw mogących być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.

W tej sytuacji wniosek Z. R. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we Wrocławiu należało uznać za niedopuszczalny w świetle przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Odnosząc się do argumentów powołanych w zażaleniu zmierzających do wykazania, że skarga z dnia 27 września 2017 r. powinna zostać zarejestrowana zgodnie z intencją strony jako wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Samorządowym Kolegium Odwoławczym we Wrocławiu a Prezydentem Miasta Wrocławia stwierdzić należy, że skarżący wnioskiem z dnia 15 września 2017 r. wystąpił bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość w sprawie dotyczącej rozpoznania wniosku (odwołania) z dnia 3 lipca 2017 r., kwestionującego decyzje Prezydenta Wrocławia z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] i z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...], wydane w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego z pomocy społecznej. Wniosek ten został odrzucony przez Naczelny Sąd Administracyjny prawomocnym postanowieniem z dnia 27 lutego 2018 r., sygn. akt I OW 267/17, a zatem ponowne orzekanie w tej sprawie należałoby uznać za niedopuszczalne.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.