Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania M.K. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu Sąd podniósł, iż we wniosku skarżący wskazał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a jego jedynym dochodem jest świadczenie rentowe w kwocie 1612.15 zł. Ponosi on wydatki związane z leczeniem, a także wspiera córkę kwotą 300 zł miesięcznie. Ponadto posiada udział 1/3 w domu o powierzchni 120 m² oraz oszczędności w wysokości 10000 zł. W toku postępowania wyjaśniono też, iż po odliczeniu kosztów utrzymania skarżącemu pozostaje do dyspozycji kwota około 400 zł. W ocenie Sądu przedstawione okoliczności nie stanowiły przesłanki przyznania stronie prawa pomocy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a." Zdaniem Sądu skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania niezbędnego dla niego i jego rodziny.
Zażalenie na to postanowienie wniósł M.K., domagając się przyznania mu prawa pomocy w żądanym zakresie. Skarżący podkreślił, iż kwota wpisu, jakiej żąda się od niego w sprawie, stanowi znaczną część jego miesięcznego dochodu, a zgromadzone oszczędności stanowią rezerwę finansową na wypadek konieczności długotrwałego dochodzenia świadczeń od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie prawa do pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zauważyć należy, iż instytucja zwolnienia od kosztów ma charakter wyjątkowy i jest stosowana wobec osób o bardzo trudnej sytuacji materialnej, czyli takich, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są jakichkolwiek środków do życia, lub środki te są tak bardzo ograniczone, iż wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Skarżący uzyskuje stały, miesięczny dochód z tytułu świadczenia rentowego, którego wysokość wprawdzie nie jest znaczna, jednakże zauważyć należy, iż M.K. dysponuje oszczędnościami w kwocie 10000 zł, zatem nie można przyjąć, aby znajdował się on w kręgu osób uprawnionych do skorzystania z pomocy Skarbu Państwa w zakresie pokrycia kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie.
Przyjąć zatem należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo ocenił sytuację majątkową strony, zaś postanowienie odmawiające przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia go od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiada prawu.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.