Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2016 r., I SA/Wa 295/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił sprostowania uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2015 r., I SA/Wa 295/15 w sprawie ze skargi L. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.
W uzasadnieniu wskazał, że L. S. wnioskiem z dnia 23 grudnia 2015 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 295/15 wydanego w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. W uzasadnieniu podniósł, że wspomniany wyrok zawiera w uzasadnieniu oczywistą omyłkę pisarską, polegającą na mylnym wskazaniu decyzji Prezydenta m. st. Warszawy, od której złożono odwołanie. Jego zdaniem, zgodnie z dokumentem znajdującym się w aktach administracyjnych (k. 138-144) skarżący złożył odwołanie od decyzji Prezydenta m. st. Warszawy z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], a nie jak wskazano na str. 5 uzasadnienia wyroku, od decyzji tego organu z dnia [...] marca 2014 r., nr [...].
Usunięcie tej omyłki ma istotne znaczenie dla sprawy, ponieważ w razie stwierdzenia, że skarżący złożył odwołanie od decyzji z dnia [...] marca 2014 r. oznaczałoby to, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia i podlega odrzuceniu. Jednocześnie decyzja z dnia [...] lipca 2014 r. nie została zaskarżona przez skarżącego odwołaniem i stała się ostateczna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że zgodnie z przepisem art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa" sąd może sprostować w uzasadnieniu wyroku oczywiste omyłki. Uszło jednak uwadze skarżącego, że sposób sprostowania wskazany we wniosku w istocie stanowi zarzut dokonania przez Sąd w powyższym wyroku błędnych ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy, tj. wadliwego ustalenia faktu złożenia odwołania od innej decyzji Prezydenta m. st. Warszawy, niż to wynika z akt administracyjnych.
W takiej sytuacji kwestionowanie stanowiska Sądu wyrażonego w uzasadnieniu wyroku z dnia 12 października 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 295/15 w opisanym wyżej zakresie może odbywać się poprzez wniesienie skargi kasacyjnej. Uwzględnienie przez Sąd wniosku o sprostowanie spowodowałoby zmianę ustaleń faktycznych, a zatem wykraczałoby poza ramy instytucji sprostowania wyroku uregulowanej w przepisie art. 156 Ppsa (por. postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2011 r., sygn. akt II OZ 637/11).
Zażalenie na powyższe złożył skarżący i wniósł o jego zmianę poprzez uwzględnienie wniosku.
Wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu dotyczącym sprostowania wyroku oraz w postępowaniu zażaleniowym, oświadczając, że opłaty z tytułu pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości ani w części.
W uzasadnieniu wskazał, że niezależnie od kwestii prawidłowości ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd I instancji, które stały się przedmiotem skargi kasacyjnej złożonej od wyroku, błąd zawarty w uzasadnieniu wyroku, którego dotyczy wniosek skarżącego ma charakter oczywistej omyłki, która powinna zostać sprostowana w trybie art. 156 § 1 Ppsa nie sposób bowiem twierdzić, aby dokument znajdujący się w aktach sprawy oznaczony przez skarżącego jako "odwołanie od decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy B. Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r." stanowi odwołanie od innej decyzji, w szczególności jak to wskazano w uzasadnieniu wyroku decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] marca 2014 r., nr [...].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 156 § 2 Ppsa, Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji niewadliwie ocenił wniosek skarżącego o sprostowanie wyroku, odmawiając jego sprostowania. W istocie bowiem wskazywane we wniosku o sprostowanie fragmenty uzasadnienia wyroku, nie podlegają zakwalifikowaniu jako niedokładności, błędy pisarskie lub inne oczywiste omyłki pisarskie, o których mowa w art. 156 §2 Ppsa
Sprostowanie oczywistych omyłek pisarskich nie może prowadzić do zmiany ustaleń stanu faktycznego. Zastrzeżenia w tym zakresie podlegają kontroli sądowej jedynie wskutek złożenia skargi kasacyjnej.
Tymczasem uwzględnienie wniosku skarżącej o sprostowanie wyroku miałoby wpływ na poczynione ustalenia faktyczne, wykraczałoby zatem poza ramy instytucji uregulowanej art. 156 § 2 Ppsa (zob. postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2011 r., II OZ 637/11, CBOSA).
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa zażalenie oddalił.
Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu, ponieważ przepisy art. 209 i 210 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania pomiędzy stronami, zaś wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 ustawy), przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 - 261 wskazanej ustawy. Stosownie zaś do treści § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), pełnomocnik skarżącego powinien złożyć wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu stosowne oświadczenie, o jakim mowa w tym przepisie.