Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1967/15 odrzucił zażalenie E. Ł. na postanowienie Sądu z dnia 24 listopada 2015 r. odrzucające skargę E. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia z funduszu alimentacyjnego.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2015 r. wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 8 grudnia 2015 r. (k-14).
Na powyższe postanowienie skarżąca E. Ł. w dniu 10 grudnia 2015 r. (data stempla pocztowego) wniosła za pośrednictwem organu zażalenie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przesłało powyższe zażalenie według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie celem nadania mu biegu. Złożenie przez organ (osobiście) pisma w Sądzie nastąpiło w dniu 16 grudnia 2015 r.
Odrzucając zażalenie Sąd wskazał, że zgodnie z treścią art. 194 § 2 i art. 177 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zasada wnoszenia zażalenia za pośrednictwem sądu, który je wydał oznacza, że w przypadku wniesienia zażalenia za pośrednictwem organu administracji publicznej, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, organ ten powinien przekazać przedmiotowe zażalenie do sądu. O zachowaniu terminu do wniesienia zażalenia decyduje wówczas data nadania zażalenia przez organ administracji publicznej na adres właściwego sądu.
Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie siedmiodniowy termin otwarty do wniesienia zażalenia przypadał na okres od dnia 8 grudnia 2015 r. do dnia 15 grudnia 2015 r. włącznie, zaś zażalenie zostało wniesione w dniu 16 grudnia 2015 r. (data złożenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przedmiotowego pisma w Sądzie) – t.j. dzień po upływie terminu otwartego do wniesienia zażalenia, co uzasadniania jego odrzucenie na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła E. Ł., nie zgadzając się z zapadłym rozstrzygnięciem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie jest zasadne.
W myśl art. 194 § 2 i art. 177 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Rację ma Sąd pierwszej instancji, wskazując, że zasada wnoszenia zażalenia za pośrednictwem sądu, który je wydał oznacza, iż w przypadku wniesienia zażalenia za pośrednictwem organu administracji publicznej, organ ten powinien przekazać przedmiotowe zażalenie do sądu i wówczas o zachowaniu terminu do wniesienia zażalenia decyduje data nadania zażalenia przez organ administracji publicznej na adres właściwego sądu. Nie można jednak zgodzić się z Sądem, iż taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie.
Jak wynika z treści danych zawartych na kopercie, w której zostało przesłane zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 24 listopada 2015 r. (a która to koperta została przekazana przez Kolegium do Sądu wraz z ww. zażaleniem w dniu 16 grudnia 2015 r.; k. 20 akt sądowych), przesyłka została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 10 grudnia 2015 r. Jako adresata skarżąca wskazała Wojewódzki Sąd Administracyjny, natomiast jako miejsce doręczenia przesyłki podała ul. Kielecką 44, 02-530 Warszawa. Powyższe oznacza, że skarżąca prawidłowo określiła adresata przesyłki (wskazując Sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie), błędnie natomiast oznaczyła pozostałe dane adresowe (wskazana ulica i kod pocztowy to miejsce siedziby SKO w W.).
W tej sytuacji zwrócić należy uwagę na treść przepisów ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r. poz. 1529). W art. 3 ustawy ustawodawca zawarł definicję adresu i adresata, a także doręczenia. Zgodnie z pierwszą z wymienionych definicji adresem jest oznaczenie miejsca doręczenia przesyłki pocztowej wskazanego przez nadawcę albo oznaczenia miejsca ich zwrotu do nadawcy (pkt 1). Adresatem zaś jest podmiot wskazany przez nadawcę jako odbiorca przesyłki pocztowej (pkt 2). Z kolei doręczenie zdefiniowane zostało jako wydanie przesyłki adresatowi, a w przypadkach określonych prawem także innej osobie, lub przekazanie druku bezadresowego zgodnie z umową o świadczenie usługi pocztowej (pkt 4). Zgodnie natomiast z treścią art. 37 ust. 1 ustawy Prawo pocztowe, przesyłkę pocztową doręcza się adresatowi pod adresem wskazanym na przesyłce lub w umowie o świadczenie usługi pocztowej.
Przesyłkę pocztową, której nie można doręczyć adresatowi, operator pocztowy, który zawarł z nadawcą umowę o świadczenie usługi pocztowej, zwraca nadawcy (art. 32 ust. 1 ustawy). Z przytoczonych przepisów wynika, że doręczyciel w pierwszej kolejności winien kierować się oznaczeniem adresata, który fizycznie może poświadczyć odbiór przesyłki. Dopiero, kiedy doręczenie przesyłki adresatowi staje się niemożliwe, np. z uwagi na nieprawidłowy adres, operator pocztowy obowiązany jest zwrócić przesyłkę nadawcy.
W niniejszym przypadku, jak wskazano wyżej, adresatem wymienionym na kopercie był Wojewódzki Sąd Administracyjny. To zatem adresatowi - czyli Sądowi -operator pocztowy winien był doręczyć przesyłkę zawierającą zażalenie skarżącej, mimo wskazania adresu organu, a nie Sądu. W Warszawie jest jeden Wojewódzki Sąd Administracyjny, a zatem adresat był łatwy do zidentyfikowania. Błąd w adresie polegający na podaniu nieprawidłowej nazwy ulicy w sytuacji, gdy Poczta nie zwróciła przesyłki (zgodnie z treścią art. 32 ust. 1 ustawy) i doręczyła ją na adres nie będący siedzibą adresata, a adresata można było w sposób oczywisty zindywidualizować i ustalić miejsce jego siedziby, nie uzasadnia uznania, że przesyłka ta została skierowana do niewłaściwego podmiotu.
Tym samym, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji błędnie uznał, że w niniejszej sprawie, w sytuacji prawidłowego oznaczenia na kopercie adresata przesyłki zawierającej zażalenie tj. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, o dokonanej czynności decydować będzie dopiero data przekazania jej do tego Sądu przez organ (SKO w W.), któremu wcześniej operator pocztowy doręczył tę przesyłkę w oparciu o dane adresowe (adres siedziby) znajdujące się na kopercie. W tej sytuacji nie można bowiem przyjąć, jak uczynił to WSA w Warszawie, że skarżąca złożyła zażalenie za pośrednictwem organu.
W konsekwencji uznać należało, że nadanie przez skarżącą w urzędzie pocztowym w dniu 10 grudnia 2015 r. przesyłki zawierającej zażalenie na postanowienie z dnia 24 listopada 2015 r. (doręczone skarżącej w dniu 8 grudnia 2015 r.) wskazującej jako adresata Wojewódzki Sąd Administracyjny nastąpiło z dochowaniem terminu, o którym mowa w art. 194 § 2 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.