Postanowienie NSA z 31 stycznia 2008 r., I OZ 33/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 31 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. L., J. L., J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 1417/07 w przedmiocie odrzucenia zażalenia

Sprawa

w sprawie ze skargi E. L., J. L., J. L. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Irena Kamińska przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 30 listopada 2007 r. odrzucił zażalenie E., J. i J. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lipca 2007 r. w przedmiocie wezwania ich do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 26 lipca 2007 r. jest prawomocne, na skutek postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 września 2007 r. w sprawie I OZ 664/07. Postanowieniem tym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżących na to zarządzenie Przewodniczącego Wydziału. Uprawomocnienie się zarządzenia z dnia 26 lipca 2007 r. uniemożliwiło w ocenie Sądu ponowne zaskarżenie tego zarządzenia.

Postanowienie to zaskarżyli skarżący, domagając się jego zmiany i unieważnienia. W zażaleniu podnieśli, że koszty w niniejszej sprawie powinien ponieść urzędnik za swoje błędne działanie. Podnieśli także, że Sąd naruszył prawo materialne i dowodowe i nie ustosunkował się do licznych pism skarżących kierowanych w tym zakresie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do treści art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, ja również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a. przepisy o skardze kasacyjnej.

Zażalenie, w myśl art. 227 P.p.s.a., przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Z treści tej regulacji nie wynika, aby istniała możliwość zaskarżenia prawomocnego zarządzenia przewodniczącego wydziału w przedmiocie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego.

Mając na względzie, iż w niniejszej sprawie, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał już zażalenie skarżących na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie wezwania ich do uiszczenia wpisu sądowego oddalając je, należało przyjąć, iż zażalenie skarżących na prawomocne zarządzenie Przewodniczącego w tym przedmiocie jest niedopuszczalne.

W świetle powyższego, kwestionowane rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest prawidłowe i odpowiada prawu.

Mając to na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.