Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem odmówiono skarżącemu sporządzenia uzasadnienia wyroku zapadłego w sprawie, powołując się na przepis art. 141 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a. – oraz fakt złożenia wniosku w tej materii przed ogłoszeniem orzeczenia. W jego uzasadnieniu Sąd podkreślił, że wniosek o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem zgłoszony przed ogłoszeniem wyroku jest przedwczesny, a co za tym, idzie bezskuteczny. Tymczasem wniosek ten skarżący złożył w dniu 5 lutego 2015 r. (data tzw. prezentaty), podczas gdy wyrok zapadł w dniu 12 marca 2015 r. Pierwotny termin rozprawy wyznaczony w niniejszej sprawie na dzień 5 lutego 2015 r. z uwagi na chorobę sędziego sprawozdawcy zarządzeniem z dnia 3 lutego 2015 r. odwołano, a kolejny wyznaczono na dzień 12 marca 2015 r., kiedy to zapadł wyrok oddalający skargę na sprecyzowaną w sentencji decyzję.
Zażalenie na to postanowienie wniósł K. K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jako nieusprawiedliwione nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 141 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.
Sąd I instancji prawidłowo uznał, że skoro wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku składa się w terminie siedmiu dni "od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku", to taki wniosek złożony przed wydaniem wyroku nie może odnieść zamierzonego skutku, ponieważ jest przedwczesny. W konsekwencji czego prawidłowo odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku, który zapadł w dniu 12 marca 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się zatem naruszenia zaskarżonym postanowieniem przepisów prawa, a stanowisko w tej materii jest utrwalone w judykaturze.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.