Postanowienie NSA z 18 sierpnia 2022 r., I OZ 333/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 18 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 393/20 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 393/20

Sprawa

w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Ministra Rozwoju z dnia 11 grudnia 2019 r., nr DLI-VI.4615.86.2018.MC w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Karol Kiczka przewodniczący, sprawozdawca

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 20 października 2021 r., sygn. akt I OZ 333/22 (dalej postanowienie z 20.10.2021) Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie G. K. (dalej Skarżący) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 393/20 (dalej zażalenie na postanowienie z 09.02.2021) odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Rozwoju z 11 grudnia 2019 r., nr DLI-VI.4615.86.2018.MC w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość (k. 78).

Swoje rozstrzygnięcie Wojewódzki Sąd Administracyjny oparł na następujących ustaleniach faktycznych i prawnych.

Na skutek zarządzenia z dnia 14 maja 2021 r., w dniu 12 sierpnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał pełnomocnika Skarżącego- adw. D. G. do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie z 09.02.2021 w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia – poprzez uiszczenie 100 (sto) złotych tytułem wpisu sądowego na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (k.70).

Termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia upływał z dniem 19 sierpnia 2021 r.

Pismem nadanym w dniu 18 sierpnia 2022 r. Skarżący, reprezentowany przez adw. D. G. wskazał na uiszczenie wpisu od zażalenia na postanowienie z 09.02.2021 w znakach opłaty sądowej, załączając wydruk kodu mającego stanowić podstawę uiszczenia wpisu w wysokości 100,00 zł (k. 71-72).

Zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2021 r. polecono sprawdzenie w rejestrze opłat sądowych, czy wpis od zażalenia na postanowienie z 09.02.2021 został uiszczony. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych w dniu 30 sierpnia 2021 r. nie zidentyfikowano wpłaty w kwocie 100,00 zł., co zostało potwierdzone stosowną adnotacją (k. 75).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, że Skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego od zażalenia w wyznaczonym przez Sąd terminie na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w konsekwencji czego zażalenie na postanowienie z 09.02.2021 odrzucił na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 220 § 3 ppsa.

Zażalenie na postanowienie z 20.10.2021 wniósł Skarżący, reprezentowany przez adw. D. G., wnosząc o jego uchylenie. Podniósł, że uiszczenie opłaty sądowej w znakach sądowych ma taki sam skutek, jak przelew na konto Sądu lub opłata wpisu gotówką w kasie. Do pisma dołączył jednocześnie dowód dokonania w dniu 29 listopada 2021 r. przelewu na konto wskazane w zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia wpisu z dnia 14 maja 2021 r. (k. 87-89).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ppsa, od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie pobierany jest wpis, który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 ppsa). Stosownie do art. 219 § 2 ppsa opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone zaś jest już stanowisko, że opłatę sądową opłaconą w formie znaczków opłaty sądowej traktuje się jako niebyłą (zob. np. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1094/10, Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2022 r., sygn. akt II GZ 472/21). Art. 219 § 2 ppsa jednoznacznie wskazuje bowiem dwie formy uiszczenia należnej wpłaty z tytułu wpisu sądowego od skargi, wykluczając tym samym uiszczenie opłaty sądowej w jakiejkolwiek innej formie, w tym np. przez wykupienie znaków opłaty sądowej Ministerstwa Sprawiedliwości. Ustawodawca nie przewidział możliwości opłacenia pism sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym znakami opłaty sądowej, jak to uczynił pełnomocnik Skarżącego w rozpatrywanej sprawie. Co więcej, doręczone adw. D. G. zarządzenie z dnia 14 maja 2021 r. zawierało wyraźne pouczenie o sposobie i terminie uiszczenia wpisu od skargi, jak również o konsekwencjach jego niewykonania.

Bez wpływu na fakt uchybienia terminu do uiszczenia wpisu, a w konsekwencji konieczności odrzucenia przez Sąd I instancji zażalenia na postanowienie z 20.10.2021 pozostaje fakt dokonania przez pełnomocnika Skarżącego (zgodnie z zarządzeniem z dnia 14 maja 2021 r.) przelewu kwoty 100,00 zł w dniu 29 listopada 2021 r.

Mając na uwadze powyższe, zgodnie z art. 184 w związku z art. 197 §1 i §2 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.