Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 16 maja 2012 r., sygn. akt I OZ 336/12

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Rozpoznanie
w dniu 16 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Po 1054/11 o odrzuceniu zażalenia K.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Po 1054/11
Sprawa
w sprawie ze skargi K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2011 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.
Skład
Sędzia NSA Joanna Banasiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie K.K. na postanowienie tego Sądu z dnia 6 marca 2012 r. odrzucające skargę kasacyjną.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, że skarżący, mimo pouczenia, sporządził osobiście zażalenie na postanowienie odrzucające jego skargę kasacyjną, tym samym naruszył nakaz wynikający z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270 j.t.), zwanej dalej "P.p.s.a", zgodnie z którym zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Sąd stwierdził, iż zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie zatytułowane "odwołanie" z dnia 6 marca 2012 r. wniósł K.K., dołączając 16 stron kserokopii dokumentów i artykułów prasowych niezwiązanych z przedmiotem zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Podkreślenia wymaga, że art. 194 § 4 P.p.s.a. w sposób jednoznaczny stanowi, iż zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego i jednocześnie wskazuje, że odpowiednie zastosowane znajduje przepis art. 175 § 2 i § 3 P.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko – radcowskiego. K.K., pomimo pouczenia udzielonego przez Sąd I instancji, sporządził osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu odrzucające skargę kasacyjną, również sporządzoną osobiście przez stronę. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a, nie mógł mieć również w sprawie zastosowania § 3 tego artykułu.

W takiej sytuacji prawidłowe jest stanowisko Sądu I instancji, który uznał, iż zażalenie skarżącego było niedopuszczalne, co oznacza, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.