Prosto w prawo Dla profesjonalisty

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 11 maja 2010 r., sygn. akt I OZ 338/10

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Rozpoznanie
w dniu 11 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 429/03 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu
Sprawa
w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia [...] grudnia 2002 r., znak: [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.
Skład
Sędzia NSA Barbara Adamiak przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 26 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 429/03 odrzucił wniosek M. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 429/03 o umorzeniu postępowania zawieszonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie z dnia 29 kwietnia 2003 r. (sygn. akt II SA/Kr 429/03).

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że postanowienie z dnia 29 października 2007 r., po dwukrotnym awizowaniu w dniach 28 listopada i 6 grudnia 2007 r., nie zostało podjęte przez skarżącego. Pismem z dnia 31 grudnia 2007 r. skarżący złożył wniosek o doręczenie powyższego postanowienia wskazując, że w grudniu 2007 r. przebywał za granicą. Postanowienie z dnia 29 października zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 stycznia 2008 r.

W dniu 3 grudnia skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia o umorzeniu postępowania sądowego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku skarżący wywodził, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy – z powodu zaniechania pouczenia go przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie o sposobie i terminie zaskarżenia przedmiotowego postanowienia.

Sąd I instancji stwierdził, że skarżący o treści postanowienia z dnia 29 października 2007 r. dowiedział się najpóźniej w dniu 18 stycznia 2008 r. W ocenie Sądu I instancji z tym dniem skarżący powziął wiadomość o przyczynie umorzenia postępowania i z tym dniem ustała przyczyna uchybienia terminu w rozumieniu art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Sąd I instancji wskazał, że 18 stycznia 2008 r. rozpoczął bieg - określony w art. 87 §1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W związku z powyższym, w ocenie Sądu I instancji, złożony w dniu 3 grudnia 2009 r. wniosek o przywrócenie terminu należało uznać za spóźniony i podlegający odrzuceniu na podstawie art. 88 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 429/03 wniósł skarżący, zaskarżając postanowienie w całości. Zażalenie zostało oparte na zarzucie naruszenia prawa procesowego, tj. art. 88 zdanie 1 oraz art. 87 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w wyniku błędnego uznania, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest spóźniony.

Na podstawie art. 193 §3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

W uzasadnieniu zażalenia skarżący wywodził, że doręczone mu w dniu 18 stycznia 2008 r. postanowienie z dnia 29 października 2007 r. o umorzeniu postępowania nie zawierało pouczenia o środkach zaskarżenia i z tej przyczyny nie wiedział, że jakiekolwiek środki mu przysługiwały i nie zmienia tego powzięcie wiedzy o przyczynie umorzenia postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 87 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) "Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu". Art. 88 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi: "Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. (...)".

Normy zrekonstruowane z powyższych przepisów nakładają na Sąd rozpoznający wniosek o przywrócenie terminu zbadanie w pierwszej kolejności czy wniosek ten został złożony z zachowaniem ustawowego terminu. Dopiero stwierdzenie, że wniosek został złożony w terminie, jak również, że spełnia on inne wymogi przewidziane powołaną ustawą – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pozwala przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania.

Sąd I instancji badając termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu zasadnie przyjął, że datą początkową jego biegu była data w której skarżący dowiedział się o treści postanowienia z dnia 29 października 2007 r. Sąd I instancji zasadnie również przyjął, że datą tą jest najpóźniej dzień 18 stycznia 2008 r. – jest to bowiem dzień w którym skarżący dowiedział się o treści tego postanowienia, a więc dzień w którym najpóźniej ustała przyczyna uchybienia terminu. W konsekwencji Sąd I instancji w pełni prawidłowo stwierdził również, że złożony w dniu 3 grudnia 2009 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej był spóźniony i podlegał odrzuceniu.

Podnoszone w uzasadnieniu zażalenia kwestie braku pouczeń przy doręczeniu postanowienia z dnia 29 października 2007 r., co do możliwości i terminów jego zaskarżenia, nie podlegają ocenie Sądu na etapie badania wymogów jakie powinien spełniać wniosek o przywrócenie terminu.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, skoro zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 §2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.