Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 stycznia 2014 r. (sygn. akt II SO/Op 40/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, po rozpoznaniu wniosku D. W. i M. W. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu od orzekania w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 373/12: 1) odrzucił wniosek M. W. o wyłączenie sędziów, 2) oddalił wniosek D. W. o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu w osobach: Władysława Kulona, Julii Szczygielskiej, Henryka Ożoga, Macieja Guzińskiego, Magdaleny Jankowskiej-Szostak, Małgorzaty Malinowskiej-Grakowicz, Ireneusza Dukiela, Bogumiły Kalinowskiej, Barbary Ciołek, Darii Gawlak-Nowakowskiej, Marcina Miemca.
D. W. i M. W. wnieśli zażalenie na postanowienie z 27 stycznia 2014 r., nie uiszczając kwoty wpisu od tego zażalenia.
Zarządzeniem z 10 marca 2014 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wezwał D. W. i M. W. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od powyższego zażalenia w kwocie 100 zł.
D. W. i M. W. wnieśli zażalenie na zarządzenie z 10 marca 2014 r., wskazując – w szczególności – że "brak podstaw do opłat za bezprawie Sądu i sędziów".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 214 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania (art. 220 § 1 p.p.s.a.).
Wnoszącym zażalenie nie przyznano prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.). Mają więc obowiązek ponoszenia kosztów sądowych, do których należy wpis od zażalenia (art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a.).
Wysokość oraz szczególne zasady pobierania wpisu określiła Rada Ministrów w rozporządzeniu z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 tego rozporządzenia, od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych pobiera się wpis stały w kwocie 100 zł.
Zaskarżone zarządzenie posiada więc podstawę prawną. Nie narusza przy tym żadnych norm prawnych. D. W. i M. W. wnieśli bowiem zażalenie na postanowienie z 27 stycznia 2014 r., ale nie opłacili go. Nie złożyli również wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie o sygn. akt II SO/Op 40/13.
Naczelny Sąd Administracyjny ma na uwadze fakt, że postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 4 kwietnia 2013 r. (sygn. akt II SA/Wr 372/12) odmówiono D. W. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zażalenie D. W. na postanowienie z 4 kwietnia 2013 r. zostało oddalone, a zażalenie M. W. zostało odrzucone (postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 października 2013 r., sygn. akt I OZ 823/13).
Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że kwestia zasadności zażalenia na postanowienie z 27 stycznia 2014 r. nie ma znaczenia dla powstania obowiązku uiszczenia wpisu od zażalenia na to postanowienie.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.