Postanowienie NSA z 16 lutego 2016 r., I OZ 34/16

Wydany

16 lutego 2016 r.

Sąd

r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 grudnia 2015 r. o sygn. akt I SAB/Wa 234/15 pozostawiające wniosek P.S. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania

Skład

Sędzia NSA Irena Kamińska przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi P.S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpoznania wniosku o sprostowanie oczywistej omyłki postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

P.S. pismem z dnia 28 sierpnia 2015 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu.

Z uwagi na fakt, że przedmiotowy wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu, przy piśmie (wezwaniu) z dnia 30 września 2015 r. przesłano skarżącemu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, stanowiący załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257), celem wypełnienia i odesłania do Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący został jednocześnie pouczony o treści art. 252 § 1, § 1 a i § 2 oraz art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Powyższe wezwanie skarżący otrzymał w dniu 9 października 2015 r. (k.66). Termin do jego wykonania upływał zatem w dniu 16 października 2015 r.

Mimo upływu wyznaczonego w wezwaniu terminu skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy - nie nadesłał właściwego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. W dniu 19 października 2015 r. do Sądu wpłynął jedynie urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, stanowiący załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245), które utraciło moc z dniem 15 sierpnia 2015 r. na podstawie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658).

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 grudnia 2015 r. Sąd pierwszej instancji pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy.

Jak wskazał Sąd, w opisanym stanie faktycznym siedmiodniowy termin do złożenia obowiązującego, wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy upłynął w dniu 16 października 2015 r. Mimo upływu wyznaczonego terminu wnioskodawca nie przedłożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru. Wniosek należało więc pozostawić bez rozpoznania.

W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 257 w związku z art. 260 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.

Zażalenie na powyższe postanowienie w dniu 28 grudnia 2015 r. sformułował P.S. Podtrzymał w nim swoje stanowisko, jakie wyraził we wniosku o przyznanie prawa pomocy, oraz wskazał, że we właściwy sposób uzasadnił swój wniosek.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. W myśl natomiast art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru. Stosownie zaś do art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Powyższe normy wyłożył skarżącemu także Sąd pierwszej instancji. W zażaleniu skarżący nie odniósł się do argumentacji WSA w Warszawie. Zarazem bezsporne jest, że skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy według aktualnie ustalonego wzoru w terminie. Na tej podstawie Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował w zaskarżonym postanowieniu normę art. 257 p.p.s.a. i pozostawił wniosek bez rozpoznania.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.