Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2011 r., sygn. akt II SO/Wa 11/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a. Prezesowi Wojskowej Agencji Mieszkaniowej grzywnę w wysokości 3.224,98 zł za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy.
W uzasadnieniu wskazano, iż skarga M. O. z dnia 30 września 2010 r. wpłynęła do organu w dniu 4 października 2010 r. Termin do wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 powołanej ustawy upływał zatem w dniu 3 listopada 2010 r. Tymczasem skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przekazana do Sądu w dniu 11 stycznia 2011 r., a wiec ponad dwa miesiące po terminie.
Jednocześnie Sąd I instancji podkreślił, że podniesione przez organ okoliczności nie usprawiedliwiają w żaden sposób zaistniałego w sprawie opóźnienia. Duża ilość skarg, zwolnienia lekarskie pełnomocnika organu, czy też rezygnacja ze współpracy z kancelarią zapewniającą obsługę organu dotychczasowych prawników, należą do kategorii wewnętrznych problemów organu i obsługującej go kancelarii, które nie powinny w żaden sposób wpływać na terminową realizację obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej podnosząc w szczególności, że obowiązek wywołany wniesieniem skargi – mimo uchybienia terminowi – został wykonany przed złożeniem wniosku o wymierzenie grzywny i przed wydaniem postanowienia w tym przedmiocie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl § 2 tego artykułu organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Oznacza to, że przesłanką wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny. Wymierzając grzywnę sąd powinien natomiast wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku.
Jak wynika z akt sprawy Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej niewątpliwie uchybił określonemu terminowi. Sąd I instancji zasadnie zatem przyjął, że postępowanie organu wypełnia przesłankę określoną w art. 55 §1 P.p.s.a., warunkującą możliwość wymierzenia grzywny. Organ nie wykonał bowiem ustawowego obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi w ustawowym terminie pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, mogą mieć jedynie wpływ na jej wysokość.
Odnosząc się do argumentów podniesionych w zażaleniu wskazać należy, że grzywna wymierzona na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco – restrykcyjny. W świetle powyższego stanowisko organu, że przekazanie skargi nawet po terminie, ale przed złożeniem wniosku o wymierzenie grzywny, może skutkować uchyleniem postanowienia, nie zasługuje na uwzględnienie.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.