Uzasadnienie
W dwóch pismach z 3 lutego 2014 r., w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie (sygn. akt II SA/Ol 524/13), R. K. wniósł o odroczenie terminu rozprawy oraz o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie od rozpoznania tej sprawy i o przekazanie jej do "równorzędnego, niezależnego, bezstronnego i niezawisłego Sądu", co powinno nastąpić "z wyłączeniem W.S.A. w Olsztynie". W piśmie tym wskazał, że Wojewódzki Sad Administracyjny w Olsztynie jest "zależny, stronniczy i zawisły".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wezwał R. K. do sprecyzowania wniosku o wyłączenie sędziów przez wskazanie, z imienia i nazwiska, których konkretnie sędziów dotyczy wniosek o wyłącznie oraz podanie okoliczności – odrębnie względem każdego sędziego – potwierdzających istnienie okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 524/13 – stosownie do art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Wezwanie powyższe doręczono R. K. w dniu 26 lutego 2014 r.
Zarządzeniem z 17 marca 2014 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie pozostawił wniosek bez rozpoznania – na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a.
Zażalenie na zarządzenie z 17 marca 2014 r. wniósł R. K. Wskazał, między innymi, że wyżej wskazanego wezwania nie otrzymał w dniu 26 lutego 2014 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Jak stanowi art. 49 § 2 p.p.s.a., jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie.
Zaskarżone zarządzenie nie odpowiada prawu i podlega uchyleniu. Wniosek R. K. z 3 lutego 2014 r. nie zawierał bowiem braków formalnych, do których uzupełnienia wnoszący zażalenie został wezwany. Brak odpowiedzi na to wezwanie nie mógł więc skutkować pozostawieniem tego wniosku bez rozpoznania.
Pisma R. K. z 3 lutego 2014 r. stanowią w istocie jedno pismo. Wynika to z faktu nadania ich w tym samym dniu, w jednej przesyłce oraz z faktu, że oba pisma zawierają argumentację odnoszącą się do każdego z wniosków, zawartych w pismach z 3 lutego 2014 r. Z lektury tych pism wynika, że R. K. uważa, że wszyscy sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie nie są bezstronni w jego sprawie. W związku z tym, wnosi o wyłączenie wszystkich sędziów tego sądu. Taki wniosek płynie z obszernej (miejscami chaotycznej) treści pism z 3 lutego 2014 r. W szczególności wynika z faktu, że R. K. wskazał, że jego sprawa powinna być rozpoznana przez inny, równorzędny, sąd – z wyłączeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie.
Błędna była więc ocena Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, że należało wezwać R. K. do sprecyzowania wniosku o wyłączenie sędziów przez wskazanie, z imienia i nazwiska, których konkretnie sędziów dotyczy wniosek o wyłącznie. Wniosek był bowiem w tym zakresie jasny i dotyczył każdego sędziego orzekającego w WSA w Olsztynie.
Nieprawidłowe było również wezwanie R. K. do podania okoliczności potwierdzających istnienie okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego. Okoliczności te zostały bowiem podane w treści pism z 3 lutego 2014 r. Ocena ich zasadności jest kwestią odrębną – i Naczelny Sąd Administracyjny nie może jej dokonać na obecnym etapie sprawy.
Wadliwe było również żądanie, aby Roman Kawecki podał okoliczności uzasadniające wyłączenie sędziów "odrębnie względem każdego sędziego". Jak bowiem wynika z pism wnoszącego zażalenie, okoliczności te są – jego zdaniem – wspólne dla każdego z sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie.
Na marginesie, Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że niektóre sformułowania, zawarte w pismach wnoszącego zażalenie, są niestosowne i mogą prowadzić do zmniejszenia czytelności tych pism. Nie powinno to jednak skutkować – samo w sobie – nieuwzględnianiem żądań R. K. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie do sprecyzowania wniosku o wyłączenie sędziów R. K. otrzymał w dniu 26 lutego 2014 r. Jego twierdzenie co do nieotrzymania tego pisma jest więc nieprawdziwe.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.