Postanowienie NSA z 13 kwietnia 2016 r., I OZ 348/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 13 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa w zakresie zwrotu kosztów postępowania zawarte w punkcie II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2015 r., sygn. akt. IV SA/Wa 2086/15

Sprawa

w sprawie ze skargi Miasta Zabrze na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Maciej Dybowski

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 listopada 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 2086/15 po rozpoznaniu skargi Miasta Zabrze na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania, w punkcie 1. uchylił zaskarżoną decyzję, w punkcie 2. zasądził od Ministra Infrastruktury i Rozwoju na rzecz Miasta Zabrze kwotę 13.106,00 (trzynaście tysięcy sto sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pismem z dnia 24 lutego 2016 r. Minister Infrastruktury i Budownictwa, reprezentowany przez r. pr. [...], wniósł zażalenie na zawarte w pkt 2 wyroku postanowienie w przedmiocie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania tj. naruszenie przepisów postępowania:

1. art. 231 zdanie pierwsze ppsa poprzez niewłaściwe jego zastosowanie, w sytuacji gdy przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna, lecz kwestia wskazania płatnika odszkodowania;
2. art. 231 zdanie ostatnie ppsa poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji, gdy skarga kasacyjna dotyczyła decyzji wydanej w postępowaniu administracyjnym, które nie obejmowało należności pieniężnej;
3. § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze. zm.), przez jego zastosowanie i ustalenie wysokości wpisu na kwotę 5.906,00 zł, w sytuacji gdy zaskarżony akt nie obejmował należności pieniężnej;
4. § 14 ust. 2 pkt 1 lit a w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2013 r., poz. 490 ze zm.) przez jego zastosowanie w sytuacji, w której przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna.

Organ wniósł o:

1. uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy rozliczenia kosztów do Sądu I instancji;
2. rozpoznanie sprawy na rozprawie;
3. zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na zażalenie Prezydent Miasta Zabrze reprezentowany przez r. pr. [...] wniósł o jego oddalenie, wskazując że zwrot kosztów postępowania sądowego został określony prawidłowo oraz o zasądzenie od Ministra Infrastruktury i Budownictwa kosztów postępowania zażaleniowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie art. 199 ppsa strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 200 ppsa w razie uwzględnienia skargi przez sąd I instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl art. 205 § 2 ppsa do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie regulują szczegółowych zasad ustalania wysokości przysługujących stronie należności, odsyłając w tym zakresie do przepisów odrębnych. W przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez radcę prawnego, zastosowanie znajdują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm., dalej rozporządzenie). Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia, stawki minimalne w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, winny być obliczane na podstawie § 6 rozporządzenia.

W rozpoznawanej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła 590.585,00 zł. Natomiast zgodnie z § 6 pkt 7 rozporządzenia wynika, że przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 200.000 zł stawka minimalna wynagrodzenia dla radcy prawnego wynosi 7.200 zł.

Zgodnie z art. 231 zd. 1 ppsa w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne pobiera się wpis stosunkowy. Skoro zatem wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła 590.585,00 zł, to stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis stosunkowy został prawidłowo ustalony i uiszczony w wysokości 5906,00 zł, obliczonej jako 1% kwoty 590.585,00 złotych, stanowiącej wartość przedmiotu zaskarżenia.

W sprawach w których przedmiotem skargi jest wyłącznie decyzja odrębnie ustalająca odszkodowanie za przejętą nieruchomość konieczne jest – stosownie do treści art. 231 w zw. z art. 216 ppsa – uiszczenie wpisu stosunkowego (postanowienia NSA z 4 grudnia 2015 r., I OZ 1594/15 i I OZ 1592/15).

Decyzja wydana na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych posiada odrębny byt i jako taka bezpośrednio wiąże się z określonymi świadczeniami pieniężnymi, kreując jedynie należność pieniężną w postaci odszkodowania. Sprawy te są odmienne od spraw, w których przedmiotem zaskarżenia są decyzje zawierające orzeczenie o wywłaszczeniu nieruchomości oraz o ustaleniu odszkodowania jako obligatoryjny składnik decyzji o wywłaszczeniu.

Zasądzona na rzecz Miasta Zabrze kwota 13.106 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania obejmowała zatem koszty sądowe – wpis stosunkowy od skargi w kwocie 5.906 zł oraz koszty zastępstwa procesowego radcy prawnego reprezentującego stronę skarżącą w kwocie 7.200 zł.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2, postanowił jak w sentencji.