Postanowienie NSA z 19 maja 2010 r., I OZ 352/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 19 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt II SO/Kr 14/06 odrzucające zażalenie P. B. na postanowienie z dnia 29 września 2009 r., sygn. akt II SO/Kr 14/06

Sprawa

w sprawie z wniosku P. B. o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Rejonowemu Kraków Śródmieście Wschód postanawia: odrzucić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Irena Kamińska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt II SO/Kr 14/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie P. B. na postanowienie tego Sądu z dnia 29 września 2009 r., sygn. akt II SO/Kr 14/06 w sprawie z wniosku P. B. o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Rejonowemu Kraków Śródmieście Wschód.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 29 września 2009r. Sąd odrzucił zażalenie P. B. na postanowienia Sądu z dnia 10 lipca 2009r. Postanowienie z dnia 29 września 2009r. wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie wniesienia środka odwoławczego zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 20 października 2009r. P. B. złożył na powyższe postanowienie zażalenie w formie elektronicznej, wysłane za pomocą poczty elektronicznej w dniu 27 października 2009r. Zostało ono zarejestrowane na dzienniku podawczym Sądu w dniu 28 października 2009r.

Zarządzeniem sędziego referenta z dnia 16 listopada 2009 r. P. B. został wezwany do podpisania zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 grudnia 2009r. P. B. nie usunął braku formalnego w wyznaczonym siedmiodniowym terminie.

Sąd pierwszej instancji podniósł, iż przedmiotowe zażalenie podlega odrzuceniu, gdyż skarżący P. B. nie uzupełnił braku formalnego zażalenia w terminie.

W dniu 9 lutego 2010 r. P. B. złożył zażalenie na ww. postanowienie Sądu pierwszej instancji.

W dniu 2 kwietnia 2010 r. Sąd pierwszej instancji wezwał P. B. do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 9 lutego 2010 r. poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) w zw. z art. 194 § 3 tej ustawy koniecznym warunkiem pisma składanego przez stronę do sądu jest umieszczenie podpisu osoby, która to pismo wnosi. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4, które w tej sprawie nie występują.

Odtworzony mechanicznie na piśmie wzór podpisu nie czyni zadość wymogowi przewidzianemu w art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II.).

Zażalenie skarżącego jest wydrukiem listu elektronicznego i nie zawiera oryginalnego własnoręcznego podpisu.

Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnienia wymagania wynikające z art. 46 par. 1 pkt. 4 P.p.s.a. Powyższe wynika z faktu, że zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. Nr 64, poz. 565 ze zm.), przepisów tej ustawy nie stosuje się do sądów administracyjnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W konsekwencji w tym postępowaniu Naczelny Sąd Administracyjny nie jest zobowiązany do posługiwania się w korespondencji elektronicznej certyfikatami, o których mowa w powołanej ustawie z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym. (postanowienie NSA z dnia 24 lipca 2008 r., I OPP 25/08).

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji