Postanowienie NSA z 14 maja 2010 r., I OZ 353/10

Wydany

14 maja 2010 r.

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 maja 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2010 roku sygn. akt I SA/Wa 1877/09 odrzucające skargę kasacyjną M. T.

Skład

Sędzia NSA Jan Kacprzak

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2009 roku sygn. akt I SA/Wa 1877/09

Sprawa

w sprawie ze skargi M. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lipca 2009 roku, nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1877/09 odrzucił skargę kasacyjną M. T. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2009 r. odrzucającego skargę M. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lipca 2009 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

W dniu 4 lutego 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna M. T. od powyższego postanowienia Sądu, sporządzona przez pełnomocnika – adwokata F. D. Do przedmiotowej skargi kasacyjnej załączony został dowód opłaty, z którego wynika, że w sprawie uiszczony został wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 50 zł. Sąd I instancji stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie wpis od skargi kasacyjnej jest stały i wynosi 100 zł zgodnie z § 3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Ponadto wskazał, iż zgodnie z treścią art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wobec powyższego Sąd postanowił skargę kasacyjną odrzucić i podkreślił, że za skargę nienależycie opłaconą uznaje się również pisma, od których opłata została wniesiona w niższej niż wymagana wysokości.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. T. reprezentowany przez adwokata F. D. zaskarżył w/w postanowienie w całości i wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 221 P.p.s.a poprzez uznanie, iż uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości połowy wpisu od skargi, jednakże w kwocie mniejszej niż wskazana w § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. tj. w kwocie 50 zł stanowi podstawę do odrzucenia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Wobec tego, że wniesiona w niniejszej sprawie w dniu 28 stycznia 2010 roku przez pełnomocnika będącego adwokatem skarga kasacyjna podlegała wpisowi stałemu, to pełnomocnik upoważniony do reprezentacji skarżącego miał obowiązek opłacić skargę kasacyjną w należnej wysokości bez uprzedniego wezwania Sądu stosownie do obowiązującego w tej dacie art. 221 P.p.s.a..

Tymczasem w rozpoznawanej sprawie od wniesionej skargi kasacyjnej opłata stała została uiszczona, ale częściowo, bowiem w kwocie 50 złotych zamiast w wymaganej wysokości 100 złotych. Uiszczenie przez pełnomocnika będącego adwokatem stałej opłaty w części, bowiem w wysokości niższej od kwoty opłaty stałej określonej w § 3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., stanowi uchybienie obowiązującego wówczas art. 221 ustawy p.p.s.a. i nie znosi przyjętego w tym przepisie skutku prawnego w postaci odrzucenia środka zaskarżenia.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji dokonał prawidłowej interpretacji art. 221 P.p.s.a., trafnie określił wysokość należnego wpisu od wniesionej skargi kasacyjnej i zasadnie wskazał, że skargą kasacyjną nienależycie opłaconą, jest także skarga, od której wpis został uiszczony w wysokości niższej niż wymagana. Stanowisko to zostało ugruntowane w orzecznictwie sądowym (np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 4 lipca 2007 r. I OZ 487/07 – Lex nr 360329, 19 czerwca 2008 r. II OSK 825/08 – Lex nr 506019, 6 stycznia 2009 r. II GSK 1031/08 – Lex nr 528075, 3 lutego 2009 r. II OSK 64/09 – Lex 557041). Tylko niejasność przepisów określających rodzaj i wysokość wpisu budząca uzasadnione wątpliwości interpretacyjne w konkretnej sprawie, mogą zwolnić pełnomocnika od takiego skutku w razie uiszczenia wpisu stałego w niższej wysokości niż należny (por. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2009 r. I OSK 857/09 – Lex 552335), jednakże w rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie ma miejsca.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.