Postanowienie NSA z 30 maja 2008 r., I OZ 355/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 30 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. U. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lutego 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1208/07 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 29 listopada 2007 r.

Sprawa

w sprawie ze skargi Z. U. na decyzję Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby funkcjonariusza postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Anna Lech przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 lutego 2008 r. odrzucił wniosek Z. U. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 29 listopada 2007 r.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności wnosi się w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do sądu, w którym czynność miała być dokonana. We wniosku tego rodzaju należy uprawdopodobnić okoliczności, które wskazywałyby na brak winy w uchybieniu terminu.

Sąd podkreślił, że, w myśl art. 103 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnia protokołu na następnym posiedzeniu nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół.

W ocenie Sądu, z akt niniejszej sprawy wynika, że rozprawa ze skargi skarżącego odbyła się w dniu 29 listopada 2007 r., a w dniu 7 stycznia 2008 r. skarżący po raz pierwszy zapoznał się z protokołem rozprawy (zapoznanie się z aktami w czytelni), zatem Sąd przyjął, że przyczyna uchybienia terminu trwała właśnie do dnia 7 stycznia 2008 r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie protokołu rozprawy został złożony w Sądzie w dniu 18 stycznia 2008 r.

W związku z tym, przyjmując, że datą ustania przyczyny uchybienia terminu był dzień 7 stycznia 2008 r. i odnosząc to do daty 18 stycznia 2008 r., kiedy to złożono przedmiotowy wniosek, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie doszedł do przekonania, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie protokołu rozprawy, nastąpiło z przekroczeniem terminu, który ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje dla dokonania tej czynności. Termin taki upłynął bowiem z dniem 14 stycznia 2008 r.

W świetle tych okoliczności Sąd pierwszej instancji odrzucił wniosek w tym przedmiocie jako spóźniony.

Na to postanowienie Z. U. złożył zażalenie, zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucając niewybaczalną chęć niedopuszczenia go do za wszelką cenę do uzupełnienia protokołu rozprawy w sytuacji, gdy uchybienia terminu do złożenia wniosku w tym przedmiocie nie było znaczne i było spowodowane względami losowymi, tzn. opieką nad chorą matką w wieku 94 lat.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

stosownie do treści art. 88 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Natomiast w myśl art. 87 § 1 wskazanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

W rozpoznawanej sprawie skarżący domagał się przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie protokołu rozprawy.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 103 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak, niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół.

Jak wynika z akt niniejszej sprawy, rozprawa, której dotyczy wniosek o uzupełnienie protokołu, odbyła się w dniu 29 listopada 2007 r., a więc termin, o którym mowa we wskazanym wyżej przepisie, upłynął w dniu 29 grudnia 2007 r.

W terminie tym skarżący mógł zapoznać się w siedzibie Sądu z aktami niniejszej sprawy, a co za tym idzie z protokołem, o którym mowa. Uczynił to jednak dopiero w dniu 7 stycznia 2008 r., w związku z czym uznać by należało, iż wniosek taki został złożony po terminie.

Wskazać w tym miejscu należy, że z akt sprawy nie wynika również, aby skarżący uprawdopodobnił, że wina w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie protokołu nastąpiła wskutek niedających się usunąć przeszkód, czy też z powodu nagłych okoliczności, których wcześniej skarżący nie mógł przewidzieć.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nawet interpretując zaistniałą sytuację na korzyść strony i przyjmując, że przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie protokołu rozprawy ustała w dniu 7 stycznia 2008 r. (jak przyjął to Sąd pierwszej instancji), to i tak uznać należy, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie protokołu rozprawy upływał w dniu 14 stycznia 2008 r.

I tego jednak terminu skarżący nie dochował, bowiem wniosek w tym przedmiocie złożył w dniu 18 stycznia 2008 r., a więc z po terminie zakreślonym do jego złożenia. Nie została zatem spełniona przesłanka wynikająca z art. 87 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w okolicznościach niniejszej sprawy oraz mając na względzie treść art. 103 i art. 87 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, że skarżący uchybił terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie protokołu rozprawy, co zresztą skarżący sam przyznał w złożonym zażaleniu.

W związku z tym należało uznać, że zaskarżone rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie narusza obowiązującego prawa.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.