Postanowienie NSA z 26 kwietnia 2019 r., I OZ 356/19

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 26 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2019 r. sygn. akt II SAB/Wa 532/17 odrzucające skargę kasacyjną

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2018 r. sygn. akt II SAB/Wa 532/17

Skład

Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk

Sprawa

w sprawie ze skargi A. S. na bezczynność Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 9 sierpnia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 marca 2019 r. sygn. akt II SAB/Wa 532/17 na podstawie art. 177 § 1 i art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę kasacyjną A. S. od wyroku z dnia 15 marca 2018 r. wydanego w sprawie z jego skargi na bezczynność Prezesa WSA w W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 9 sierpnia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej jako spóźnioną.

Zażalenie na to postanowienie złożył A. S., zarzucając mu naruszenie art. 177 § 1 i art. 178 p.p.s.a. poprzez niezasadne przyjęcie, że skarga została złożona po upływie terminu do jej wniesienia, podczas gdy niejednolite orzecznictwo oraz poglądy doktryny dały podstawy do przyjęcia, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, a skarga kasacyjna wniesiona przed doręczeniem pełnomocnikowi orzeczenia z uzasadnieniem jest przedwczesna, niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W oparciu o tak sformułowany zarzut wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie zmianę postanowienia i rozpoznanie skargi kasacyjnej oraz przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

W uzasadnieniu wskazano, że z ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika, aby wobec ustanowienia adwokata z urzędu nie stosowało się przepisu nakazującego doręczenie wyroku także pełnomocnikowi, która to czynność otwiera termin do wniesienia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie zaś do art. 177 § 3 p.p.s.a. w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

W niniejszej sprawie skarżący A. S. pismem z dnia 9 kwietnia 2018 r. zwrócił się o sporządzenie i doręczenie mu uzasadnienia zapadłego w sprawie wyroku oraz przyznanie mu pełnomocnika z urzędu. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został skarżącemu doręczony w dniu 14 maja 2018 roku (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 54), zaś postanowieniem z dnia 6 czerwca 2018 roku zostało mu przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła pełnomocnikiem dla skarżącego adw. E. N. Zawiadomienie o wyznaczeniu zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 3 lipca 2018 r. (por. k. 71), zatem termin na wniesienie skargi kasacyjnej upływał z dniem 2 sierpnia 2018 r. W tej sytuacji Sąd Wojewódzki słusznie uznał, że skarga kasacyjna złożona w Biurze Podawczym WSA w Warszawie w dniu 15 października 2018 r. jest spóźniona i z tego względu prawidłowo ją odrzucił.

Odnosząc się do argumentów podniesionych w zażaleniu, uznać należy, że nie są one zasadne. Zarówno w dacie złożenia przez skarżącego wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia zapadłego w sprawie wyroku, jak i w dacie nadania przesyłki zawierającej odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, skarżący działał samodzielnie, nie miał ustanowionego pełnomocnika. W tej sytuacji Sąd I instancji prawidłowo doręczył odpis wyroku wraz z uzasadnieniem bezpośrednio skarżącemu. Ponadto wbrew twierdzeniom autorki zażalenia obecne brzmienie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczących terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w razie ustanowienia pełnomocnika z urzędu po wydaniu orzeczenia, w szczególności cytowanego art. 177 § 3 p.p.s.a., jest jednoznaczne i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Podkreślić trzeba, że autorka zażalenia nie podjęła się wskazania przykładów rzekomych rozbieżności w orzecznictwie i doktrynie w tym względzie.

W konsekwencji powyższego Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.