Postanowienie NSA z 29 kwietnia 2005 r., I OZ 360/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 29 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w Toruniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 29 grudnia 2004 r., II SA/Bd 1227/04 o wymierzeniu Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w Toruniu kary grzywny w kwocie 6.604 zł

Sprawa

w sprawie ze skargi [...] na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w Toruniu z dnia [...] marca 2004 r., L.Dz. [...] w przedmiocie przyznania zapomogi postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Zbigniew Rausz przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 29 grudnia 2004 r. wymierzył na wniosek [...] z dnia 4 maja 2004 r. Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu karę grzywny w wysokości 6.604 zł za niedopełnienie wynikającego z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) obowiązku przekazania Sądowi wraz z aktami administracyjnymi i udzieloną odpowiedzią - skargi na decyzję w/w Komisji z dnia [...] marca 2004 r. L.Dz.[...] wydanej w przedmiocie przyznania zapomogi.

Jak podał Sąd w uzasadnieniu orzeczenia wnioskodawca udokumentował fakt wydania w dniu [...] marca 2004 r. zaskarżonej decyzji przedkładając jej kserokopię oraz kserokopię postanowienia Odwoławczej Komisji Stypendialnej z dnia [...] kwietnia 2004 r. wstrzymującego jej wykonanie, jak również doręczył kserokopię swej skargi z dnia 22 marca 2004 r. Powyższej skargi Komisja z własnej inicjatywy Sądowi nie doręczyła, a także nie zareagowała na wezwanie Sądu z dnia 17 września 2004 r. o nadesłanie akt administracyjnych powyższej sprawy wraz z odpowiedzią na skargę.

Zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy złożyła pismem z dnia 20 stycznia 2005 r. Odwoławcza Komisja Stypendialna Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w Toruniu, która wniosła o uwzględnienie zażalenia przez uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. W uzasadnieniu Komisja podniosła, iż okoliczność niedopełnienia obowiązku przekazania skargi była spowodowana charakterem ustrojowym organu. Jest to bowiem organ o charakterze społecznym składający się ze studentów i nie miał on charakteru profesjonalnego, ani też zapewnionej takiej obsługi. Zdaniem Komisji również formalnie istniał szereg wątpliwości w jakiej formie powinny zapadać rozstrzygnięcia tego organu, gdyż nie była to sfera wprost regulowana przepisami prawa. Ponadto należy podkreślić, że po wpłynięciu skargi dwukrotnie zmieniał się skład Komisji, zaś odchodzący członkowie nie przedstawili niniejszej sprawy jako podlegającej załatwieniu, wobec powyższego nowi członkowie Komisji nie wiedzieli o wpływie skargi do Sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie niezastosowania się do obowiązków o których mowa w art. 54 § 2 tj. przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia – Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy. Stosownie zaś do art. 154 § 6 grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim.

Działając na podstawie powyższych przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 29 grudnia 2004 r. wymierzył Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w Toruniu karę grzywny w wysokości 6.604 zł. Analiza okoliczności niniejszej sprawy nakazuje ocenić powyższe postanowienie jako prawidłowe i usprawiedliwione działaniem organu.

Na taką ocenę sprawy niniejszej nie mają wpływu argumenty podniesione w zażaleniu. Nie może bowiem organ dopuszczający się naruszenia przepisów prawa w tym przypadku art. 54 § 2 w/w ustawy zasłaniać się skutecznie problemami wewnętrznymi występującymi w jego działalności. Należy przy tym zauważyć, iż bezczynność organu w przesłaniu Sądowi skargi trwała długo i nie została przerwana pomimo pisma Sądu z dnia 17 września 2004 r. wzywającego organ do przesłania akt administracyjnych przedmiotowej sprawy.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.