Postanowienie NSA z 26 kwietnia 2019 r., I OZ 362/19

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 26 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 stycznia 2019 r. sygn. akt III SAB/Wr 158/18

Sprawa

w sprawie ze skargi T. K. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpoznania wniosku o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej postanawia:

Skład

Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk

Sentencja

1. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę zawartą w komparycji zaskarżonego postanowienia w ten sposób, że w miejsce słów: "Wiceministra Sprawiedliwości" wpisać słowa: "Ministra Sprawiedliwości";
2. oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 10 stycznia 2019 r. sygn. akt III SAB/Wr 158/18 na podstawie 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przekazał sprawę ze skargi T. K. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpoznania wniosku o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie według właściwości.

W uzasadnieniu wskazano, że siedzibą organu, którego działania stały się przedmiotem skargi T. K., jest Miasto Stołeczne Warszawa leżące w obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stosownie do § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.).

Zażalenie na to postanowienie złożył T. K., wnosząc o jego uchylenie i umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Podniósł, że nie wniósł skargi w takim przedmiocie, jaki wskazał Sąd Wojewódzki w sentencji kwestionowanego orzeczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 13 § 1 p.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona (§ 2). Stosownie do art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

W przypadku skargi na bezczynność o właściwości sądu decyduje siedziba organu, który zdaniem skarżącego pozostaje w bezczynności. Sąd nie może uznać się za niewłaściwy i przekazać sprawę innemu sądowi administracyjnemu, dokonując własnej oceny, jak powinien być określony organ pozostający w bezczynności. Jeżeli skarżący wnosi skargę na bezczynność określonego organu, to sąd powinien rozpoznać skargę na bezczynność organu wskazanego przez stronę, gdyż dopiero w wyniku rozpoznania skargi może dojść do rozstrzygnięcia, czy wskazany przez skarżącego organ pozostaje w bezczynności. Dotyczyć to może również dopuszczalności skargi (por. postanowienie NSA z 5 lutego 2008 r., sygn. akt I OZ 46/08).

W niniejszej sprawie T. K. przedmiotem swojej skargi uczynił bezczynność Ministra Sprawiedliwości, co potwierdza zarówno nagłówek i treść samej skargi, jak i treść pisma skarżącego z dnia 27 listopada 2018 roku. Skarga została skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu "za pośrednictwem i bezpośrednio" Ministra Sprawiedliwości, w jej treści wskazano, że dotyczy bezczynności Wiceministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpoznania w trybie administracyjnym wniosku o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej. Dodatkowo we wskazanym wyżej piśmie skarżący potwierdził, że jego skarga na bezczynność Wiceministra Sprawiedliwości "jest to w swej istocie skarga na organ Ministra Sprawiedliwości" (k. 26). W tej sytuacji Sąd Wojewódzki słusznie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako właściwemu miejscowo ze względu na siedzibę organu, którego bezczynność została zaskarżona.

W konsekwencji powyższego zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

O sprostowaniu oczywistej omyłki zawartej w komparycji zaskarżonego postanowienia orzeczono na podstawie art. 156 § 3 w zw. z art. 166 p.p.s.a.