Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 4 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Bk 257/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie pozostawił bez rozpoznania wniosek A. L. o nadesłanie odpisu wyroku z dnia 3 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Lu 647/09 wraz z uzasadnieniem, w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...], w przedmiocie zasiłku okresowego.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w dniu [...] grudnia 1009 r. A. L. wniósł niepodpisaną własnoręcznie kopię wniosku o nadesłanie odpisu ww. wyroku wraz z uzasadnieniem. Wobec powyższego skarżący został wezwany do nadesłania oryginału wniosku lub podpisania nadesłanej do Sądu jego kopii w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przesyłka zawierająca wezwanie, powtórnie awizowana w dniu 22 grudnia 2009 r., nie została przez skarżącego podjęta w terminie, wobec czego pozostawiono ją w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Wobec nieuzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie Sąd postanowił pozostawić wniosek bez rozpoznania.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie A. L. stwierdził, że wezwany do uzupełnienia wniosku, dokonał wszystkich formalności w wyznaczonym terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych jest pozostawienia pisma bez rozpoznania (§ 2).
W niniejszej sprawie skarżący A. L. wystąpił o nadesłanie mu wyroku Sądu wraz z uzasadnieniem przesyłając do Sądu kopię wniosku z dnia [...] grudnia 2009 r. Wezwanie do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie jego oryginału, bądź podpisania nadesłanej kopii, zostało wysłane skarżącemu w dniu 9 grudnia 2009 r., przesyłka zaś dwukrotnie awizowana nie została podjęta, wobec czego zasadnie została dołączona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia. Z akt sprawy nie wynika, by skarżący nadesłał żądany oryginał pisma, czy też podpisał wniesioną do Sądu jego kopię. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zaskarżonym zarządzeniem, na podstawie art. 49 § 2 powołanej ustawy, pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.
Odnosząc się do argumentacji podniesionej w zażaleniu stwierdzić należy, że uzupełnienie przez skarżącego braków formalnych poprzez podpisanie kopii pisma miało miejsce jedynie w odniesieniu do rozpoznawanego zażalenia.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.