Postanowienie NSA z 22 października 2021 r., I OZ 367/21

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 22 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.D. i P.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2021 r. sygn. akt I SA/Wa 1007/20 o odrzuceniu skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi E.D. i P.J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Monika Nowicka przewodniczący, sprawozdawca

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 stycznia 2021 r. odrzucił skargę E. D. i P.J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem z 14 maja 2020 r. Przewodnicząca Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała skarżących do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numerów PESEL skarżących - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto zarządzeniem z 14 maja 2020 r. Przewodnicząca Wydziału I wezwała skarżących do uzupełnienia solidarnie wpisu sądowego od ww. skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni wpisu sądowego pod rygorem odrzucenia skargi.

Każdemu ze skarżących przesłano wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu.

Wezwania zostały doręczone E. D. w dniu 30 czerwca 2020 r., zaś P.J. w dniu 2 lipca 2020 r.

Skarżący w piśmie z 6 lipca 2020 r. uzupełnili braki formalne skargi podając swoje numery PESEL.

Natomiast po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych Sądu w dniu 21 stycznia 2021 r. nie zidentyfikowano dodatkowej wpłaty w kwocie 100 zł.

W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że skarga, jako obarczona brakiem fiskalnym, podlega odrzuceniu, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.).

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli E. D. i P.J., wnosząc o jego uchylenie.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie:

• "art. 45.1. Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy...) w związku z art. 86 §1 i §3, art. 87 §1 i §5 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. przez przedwczesne odebranie szansy na rozpatrzenie skargi drogą uiszczenia wymaganego wpisu przy ewentualnie skutecznym wniosku (art. 87 §1 p.p.s.a.) o przywrócenie terminu uiszczenia wpisu (art. 86 §1 p.p.s.a.), jeśli nie minął rok (art. 87 § 5 p.p.s.a.) i potencjalnie mogły trwać (i trwały) przyczyny nieświadomego i niezawinionego przez stronę uchybienia terminu;
• rt. 220 §1 § 3 p.p.s.a., przez przedwczesne jego zastosowanie, ponieważ przed jego zastosowaniem nie zostało uwzględnione istnienie możliwości wpłynięcia wniosku o przywrócenie terminu uiszczenia wpisu (art. 86, 87 p.p.s.a.), oraz możliwości ujawnienia się szczególnego przypadku nieskuteczności wezwania bez zawiadomienia, że pierwsza wpłata została zidentyfikowana i uwzględniona w kalkulacji."

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi (art. 230 § 2 p.p.s.a.) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. podlega natomiast odrzuceniu.

W rozpoznawanej sprawie skarżący zarządzeniem z dnia 14 maja 2020 r. zostali prawidłowo wezwani solidarnie do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Skarżący zostali również pouczeni o skutkach niewykonania wezwania. Okolicznością bezsporną jest, że powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącym. W wyznaczonym 7-dniowym terminie skarżący nie uiścili jednak wymaganego wpisu. Nie ulega zatem wątpliwości, że brak fiskalny skargi nie został uzupełniony. Prawidłowo więc Sąd I instancji skargę odrzucił w oparciu o przepis art. 220 § 3 p.p.s.a.

Odnośnie zaś podnoszonych w zażaleniu okoliczności dotyczących przyczyn niewykonania przez skarżących wezwania Sądu w terminie, wskazać należy, że nie mogą one mieć wpływu na wynik przedmiotowego postępowania incydentalnego, którego przedmiotem jest jedynie ocena, czy Sąd I instancji zasadnie stwierdził, iż brak fiskalny skargi nie został uzupełniony. Okoliczności te będą natomiast przedmiotem ewentualnej oceny przez Sąd I instancji przy rozpoznaniu złożonego przez skarżących wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.