Uzasadnienie
Postanowieniem z 7 marca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw T.K. od zarządzenia referendarza sądowego z 21 stycznia 2021 r. o pozostawieniu wniosku M.K. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z [...] października 2021 r. w przedmiocie nieuznania uwag złożonych do zapisów w projekcie uproszczonego planu urządzenia lasu.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 26 sierpnia 2022 r. rozpoznał zażalenie na powyższe postanowienie, wskazując w rubrum i uzasadnieniu tego postanowienia, że zażalenie zostało złożone przez M.K. i T.K..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2022 r. podlegało wyłącznie zażalenie T.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 marca 2022 r. Odnotować bowiem należy, że wprawdzie zażalenie na to postanowienie zostało podpisane zarówno przez M.K., jak i T.K., ale zażalenie to w zakresie, w jakim skierował je M.K., zostało odrzucone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 czerwca 2022 r. Tym samym do rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny pozostawało wyłącznie zażalenie w zakresie, w jakim skierowała je T.K. Tym samym wskazanie w rubrum postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego i jego uzasadnieniu M.K. jako strony wnoszącej zażalenie należało uznać za niedokładność podlegającą sprostowaniu w trybie uregulowanym w art. 156 § 1 ppsa.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 ppsa orzekł jak w postanowieniu.