Postanowienie NSA z 21 maja 2010 r., I OZ 371/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 21 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2010 r., sygn. akt III SA/Łd 387/09 o ukaraniu J. K. karą porządkową grzywny w kwocie 400 zł

Sprawa

w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] czerwca 2009 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Skład

Sędzia NSA Monika Nowicka

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł o ukaraniu J. K. karą porządkową grzywny w kwocie 400 zł. Jak wskazał Sąd w myśl art. 49 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. nr 98, poz. 1070 ze zm.) w razie naruszenia powagi, spokoju lub porządku czynności sądowych albo ubliżenia sądowi, innemu organowi państwowemu lub osobom biorącym udział w sprawie sąd może ukarać winnego karą porządkową grzywny w wysokości do 10.000 zł lub karą pozbawienia wolności do czternastu dni.

Zdaniem Sądu analiza pism skarżącego wskazuje, że zawierają one szereg sformułowań ubliżających Sądowi. We wniosku o wyłączenie Sędziego [...] z postępowania w przedmiotowej sprawie skarżący oskarża Sędziego o "brak wnikliwości, stronniczość i lekceważący stosunek". W zażaleniu na postanowienie oddalające ów wniosek skarżący zawarł szereg skierowanych pod adresem Sędziego nad wyraz obraźliwych wyrażeń: "gnida pozbawiona wnikliwości dyspozycyjna wobec Gminy Łódź", "kłamca i oszust", "ignorant i analfabeta", "pasożyt, nierób, szmata i zero moralne". Skarżący zarzucił Sędziemu [...] "mierny zakres wiedzy o sprawach mieszkaniowych" oraz "za grosz uczciwości i honoru". Stwierdził, że Sędziego "pochwalającego i aprobującego bezprawie należałoby bez osądzenia ukamieniować i skarżący pierwszy rzuciłby w niego kamieniem". Z uwagi na to, że skarżący w sposób wyżej opisany ubliżył sądowi, na podstawie art. 49 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Sąd wymierzył skarżącemu karę 400 złotych grzywny.

Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie podnosząc, że legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności wydanym w związku z zaburzeniami psychicznymi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie

Nie ulega wątpliwości, że użyte przez skarżącego w zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2010 r. o odmowie wyłączenia sędziego zwroty i wyrażenia skierowane pod adresem sędziego, którego wniosek dotyczył mają charakter obraźliwy. Takie zachowanie należy uznać za wyjątkowo naganne moralnie i społecznie w rażącym stopniu nieprawidłowe. Powyższe uzasadniałoby z pewnością zastosowanie art. 49 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych, w myśl którego w razie naruszenia powagi, spokoju lub porządku czynności sądowych albo ubliżenia sądowi, innemu organowi państwowemu lub osobom biorącym udział w sprawie sąd może ukarać winnego karą porządkową grzywny w wysokości do 10.000 zł lub karą pozbawienia wolności do czternastu dni - gdyby nie wzgląd na warunki osobiste skarżącego.

Orzekając o wymierzeniu skarżącemu grzywny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nie wziął bowiem pod uwagę wszystkich okoliczności sprawy niniejszej w szczególności tych odnoszących się bezpośrednio do osoby skarżącego. W aktach administracyjnych znajduje się bowiem orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Łodzi z dnia [...] stycznia 2009 r. podpisane przez specjalistę psychiatrę, z którego wynika, że z powodu choroby psychicznej zaliczono J. K. do znacznego stopnia niepełnosprawności. Niepełnosprawność psychiczna skarżącego w stopniu znacznym może zatem nasuwać uzasadnione wątpliwości czy skarżący w pełni sobie zdawał sprawę z zarzucanego mu ubliżenia sądowi, co miało miejsce w jego piśmie procesowym. W takiej sytuacji wobec powyższych wątpliwości co do poczytalności skarżącego należało uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 kwietnia 2010 r. o ukaraniu grzywną. Zastosowanie w okolicznościach niniejszej sprawy art. 49 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych należało bowiem uznać ze względu na osobę skarżącego za nieusprawiedliwione.

Mając powyższe na uwadze Sąd na zasadzie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.