Postanowienie NSA z 25 maja 2011 r., I OZ 372/11

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 25 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.U. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2011 r. sygn. akt II SAB/Wa 127/09 o odmowie uzupełnienia wyroku tego Sądu z dnia 28 kwietnia 2010 r.

Sprawa

w sprawie ze skargi Z.U. na bezczynność Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego w przedmiocie wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Janina Antosiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Z.U. uzupełnienia wyroku tego Sądu z dnia 28 kwietnia 2010 r. w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż wniosek skarżącego, o uzupełnienie orzeczenia, złożony został w dniu 20 września 2010 r., a zatem z uchybieniem terminu wskazanego w art. 157 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. Skarżący domagał się przywrócenia uchybionego terminu, jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 5 listopada 2010 r. odmówił uwzględnienia wniosku strony w tym przedmiocie, a Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 24 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 123/11, oddalił zażalenie wniesione na orzeczenie Sądu I instancji.

Uwzględniając powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku złożony został po upływie ustawowego terminu i jako spóźniony nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zażalenie na to postanowienie wniósł Z.U., domagając się jego uchylenia i zasądzenia na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Skarżący nie wskazał na naruszenie przez Sąd konkretnych norm prawnych, odnosząc się jedynie do okoliczności osobistych, które spowodowały uchybienie terminowi do wystąpienia z wnioskiem o uzupełnienie wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Art. 157 § 1 ustawy P.p.s.a. stanowi, iż strona może – w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a jeśli wyroku nie doręcza się od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W przedmiotowej sprawie wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2010 r. Sąd zobowiązał Szefa CBA do rozpoznania wniosku Z.U., uwzględniając tym samym skargę strony. Oznacza to, iż uzasadnienie tego wyroku doręczone zostało stronom z urzędu, co wynika z art. 141 § 1 ustawy P.p.s.a. Skarżący otrzymał odpis tego orzeczenia w dniu 7 czerwca 2010 r., zatem termin do wystąpienia z wnioskiem o jego uzupełnienie minął w dniu 21 czerwca 2010 r. Wniosek złożony w dniu 20 września 2010 r. był więc niewątpliwie spóźniony, a co za tym idzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie odmówił jego uwzględnienia.

Ponadto podnieść należy, iż postanowieniem z dnia 5 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku z dnia 28 kwietnia 2010 r. Postanowienie to stało się prawomocne wobec oddalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 24 lutego 2011 r. zażalenia wniesionego na to orzeczenie. Tym samym zarówno Wojewódzki Sąd Administracyjny, jak i Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w niniejszej sprawie, związane były oceną prawną dokonaną w postanowieniu z dnia 24 lutego 2011 r., co wynika z treści art. 190 ustawy P.p.s.a.

Dlatego też, z uwagi na prawomocne rozstrzygnięcie kwestii przywrócenia terminu, postanowienie odmawiające Z.U. uzupełnienia wyroku w pełni odpowiada prawu, a zażalenie wniesione na to orzeczenie nie może zostać uwzględnione.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.